جریان تندرو با تفکرات ایدئولوژیک و آخرالزمانی از فرقان هم خطرناکترند/ پول، تشکیلات، اسلحه، حوزه و دانشگاه دارند که فرقان نداشت/ نئوفرقانیسم ترکیبی از حجتیه، اخوان و حزب توده است/دنبال ساخت سکویی برای سخنرانی امام زمان بودند/ رأسشان آگاه است و کاسبی می‌کند

 مخالفت با مذاکره و توافق با غرب برای بخشی از جریان تندرو در ایران موضوع تازه‌ای نیست. این جریان طی دهه‌های گذشته، با چهره‌ها و تشکل‌های متفاوت، کمابیش بر یک الگوی سیاسی ثابت پافشاری کرده است؛ الگویی که مذاکره را عقب‌نشینی می‌بیند، توافق را امتیازدهی می‌خواند و در بزنگاه‌های دیپلماتیک، به جای حمایت از مذاکره‌کنندگان، علیه آنان شعار می‌دهد. 

این جریان در دوره‌های مختلف، نمایندگان و صورت‌بندی‌های سیاسی متفاوتی داشته است. در دولت محمود احمدی‌نژاد و سال‌هایی که سعید جلیلی دبیری شورای عالی امنیت ملی و مسئولیت مذاکرات هسته‌ای را برعهده داشت، بخشی از همین نگرش در سطوح بالای اجرایی و سیاست خارجی کشور حضور داشت. نتیجه آن دوره، صدور چندین قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران و گسترش تحریم‌های بین‌المللی بود؛ قطعنامه‌هایی که آن را «کاغذپاره» می خواندند.

مخالفت با برجام، حمله به مذاکره با آمریکا و اروپا و بدبینی بنیادین به هرگونه مصالحه با غرب، در همه این سالها از مؤلفه‌های اصلی گفتمان تندروها باقی ماند.  …