آبتین گلکار درباره استفاده یا کمک از هوش مصنوعی برای ترجمه ادبی و تأثیر این موضوع بر کیفیت آثار، اظهار کرد: این مسئله ابعاد مختلفی دارد و با یک نمونه نمیتوان به صورت کلی قضاوت کرد. ممکن است، نمونههای خوب یا نمونههای بدی از ترجمهٔ ماشینی داشته باشیم و بر اساس نمونهها نمیشود حکم کلی داد که آیا کیفیت ترجمهٔ ادبی با هوش مصنوعی مطلوب است یا نه؟ با توجه به اینکه هوش مصنوعی روزبهروز هم پیشرفت قابل توجهی دارد، باز نمیشود در این باره نظر قطعی داد.
او با بیان اینکه در حال حاضر الگوریتم ترجمه با هوش مصنوعی معطوف بر ترجمه متن ادبی نیست، گفت: هوش مصنوعی بیشتر برای ترجمهٔ متونی چون قراردادها، اسناد، متون حقوقی و متنهای غیر ادبی طراحی شده است. در متنهای ادبی الگوریتمهای دیگری مورد نیاز است؛ زیرا متن ادبی تأویلپذیر است و در بسیاری از موارد کلمات از معنای اصلی خود خارج میشوند. البته اگر به هوش مصنوعی این مسئله را بگوییم، آن را لحاظ میکند، ولی به هر حال، هنجارگریزیهای متن ادبی معمولاً یکی از جاهایی است که بیشترین خطای ترجمه را در هوش مصنوعی ایجاد میکند.
این مترجم افزود: زمانی میگفتیم «گوگل ترنسلیت» مترجم خوب و قابل اعتمادی نیست، اما در حال حاضر هوش مصنوعی تا اندازهٔ زیادی قابل اعتماد است. کسی فکر نمیکرد ترجمه هوش مصنوعی به این سطح برسد، اما الان رسیده و مرتب هم بهتر میشود.
گلکار با بیان اینکه گاه از هوش مصنوعی در روند ترجمه کمک میگیرد، خاطرنشان کرد: گاهی به نتیجه خوبی میرسم و گاه هم نتیجه بدی میگیرم و از مسیر درست دور میشوم، اما در مجموع هوش مصنوعی مفید است. راهنماییهایش شبیه ویکیپدیا است و نمیشود آن را چشمبسته پذیرفت؛ حتما باید خودمان هم آن را بسنجیم و در نهایت خود مترجم باید تصمیم بگیرد اما خیلی وقتها کمککننده خیلیخوبی است.
او سپس بیان کرد: مترجمان حرفهای شخصیت حرفهای مستقلی دارند که بعد از مدتی در کتابها نمود پیدا میکند. خوانندگان نیز این شخصیت را هم در انتخاب کتاب و هم شیوهٔ ترجمهٔ او تشخیص میدهند و بر همین اساس، کار برخی از مترجمان را میپسندند و کار برخی هم با سلیقهشان همخوان نیست. این شخصیت مستقل را فعلاً …
