بازار بنزین ایران طی سالهای گذشته با یک چالش ساختاری مواجه بوده است؛ از یک سو قیمت پایین سوخت و پرداخت یارانه سنگین، فشار هزینهای بر مصرفکنندگان را کاهش داده و از سوی دیگر، رشد مصرف، افزایش نیاز به تامین سوخت و فشار بر منابع انرژی کشور، ضرورت اصلاح این نظام را افزایش داده است.
در چنین شرایطی، دولت در آذرماه ۱۴۰۴ طرح افزایش تدریجی قیمت بنزین را در قالب مصوبه سهنرخی اجرا کرد. محور اصلی این سیاست، افزایش ناگهانی قیمت نبود، بلکه حرکت مرحلهای برای اصلاح رفتار مصرفی و مدیریت تقاضای سوخت عنوان شد.
بر اساس رویکرد اعلامشده، سیاستگذار به دنبال یارانهزدایی تدریجی است؛ مدلی که در آن اصلاحات قیمتی با فاصله زمانی مشخص و گامهای قابل پیشبینی انجام میشود تا خانوارها و فعالان اقتصادی امکان سازگاری با شرایط جدید را داشته باشند. قیمتگذاری پیشبینیپذیر؛ فلسفه اصلی نرخ سوم …
