به گزارش خبرفوری، اسکات بسنت از آغاز مرحلهای سخن گفت که آن را «بزرگترین حمله مالی علیه یک کشور» توصیف کرده است. در روایت دولت دونالد ترامپ، عملیات نظامی پیشین تواناییهای نظامی و هستهای ایران را هدف قرار داده و اکنون نوبت اقتصاد است. هدفی که بسنت صراحتا اعلام کرده، هدفش «قطع هر شریان اقتصادی» است که ایران را سرپا نگه میدارد.
تفاوت این مرحله با تحریمهای قبلی چیست؟
آمریکا سالهاست بانکها، شرکتهای نفتی، کشتیها، افراد و شبکههای مالی ایران را تحریم میکند. تفاوت اصلی مرحله جدید در این است که واشنگتن قصد دارد فشار را از داخل ایران به تمام کسانی که با ایران کار میکنند منتقل کند.
این همان چیزی است که در ادبیات تحریمها «تحریم ثانویه» نام دارد. یعنی یک بانک، شرکت کشتیرانی، شرکت هواپیمایی یا حتی یک دولت خارجی ممکن است به دلیل ادامه همکاری اقتصادی با ایران هدف آمریکا قرار گیرد؛ حتی اگر آن نهاد مستقیما در آمریکا فعالیت نکند.
دونالد ترامپ نیز هشدار داده است کشورهایی که بانکها، شرکتها، فرودگاهها یا نهادهای دولتی آنها به ایران «هرگونه شریان حیاتی» بدهند، با هزینههای اقتصادی سنگینی روبهرو خواهند شد.
پنج جبهه اصلی حمله
اقدامات اعلامشده جدید دستکم پنج حوزه مهم را هدف گرفته است: داراییهای دیجیتال، فناوری، طلا، هوانوردی و کشتیرانی. وزارت خزانهداری آمریکا همچنین حدود ۶۰ فرد، شرکت و کشتی را در این مرحله هدف قرار داده است.
منطق مضحک واشنگتن به باور خود آنها روشن است: اگر ایران نتواند درآمد نفتی خود را به پول قابل استفاده تبدیل کند، پول را از طریق شبکههای بانکی منتقل کند، کشتی برای صادرات و واردات داشته باشد، از طلا و ارز برای دور زدن محدودیتها استفاده کند یا به فناوری مورد نیازش دسترسی پیدا کند، حتی درآمدهای موجود نیز بهتدریج بیفایده خواهند شد.
حمله به «واسطهها» و «خریداران»
یکی از بخشهای این رویه، هدف گرفتن شبکههایی است که ایران برای دور زدن تحریمها ساخته است. آمریکا پیشتر بانک شهر، دو صرافی مستقر در دبی و مجموعهای از شرکتهای پوششی در هنگکنگ، سنگاپور و دبی را هدف قرار داده بود؛ شبکههایی که واشنگتن آنها را در انتقال درآمد نفتی و جابهجایی پول …
