او فعالیت حرفهای خود را از سال ۱۳۵۲ در زمینه طراحی گرافیک و تصویرسازی آغاز کرد و در سالهای فعالیتش با نشریات و ناشران مختلف همکاری داشت.
او از چهرههای فعال انجمن تصویرگران ایران نیز بود و در نخستین و دومین دوره هیاتمدیره این انجمن عضویت داشت و در دوره دوم نیز ریاست هیاتمدیره را برعهده گرفت.
شهبازی همچنین صاحب امتیاز و مدیر هنری نشر کودک و نوجوان «کتاب خروس» بود و در کنار تصویرگری، آثاری نیز در زمینه فرهنگ و هنر برای کودکان و نوجوانان تألیف کرده بود.
شهبازی در گفتوگویی با انجمن تصویرگران ایران در سال ۱۳۹۹، درباره نگاهش به تصویرگری و انتخاب شیوه هنری گفته بود که از ابتدا، محتوای متن، تکنیک و روش کار او را تعیین کرده است و تمایل چندانی به دنبالکردن یک سبک ثابت نداشته است.
او در پاسخ به این پرسش که تصویرگران جوان برای انتخاب سبک و شیوه کاری خود چه کنند، گفته بود: «با متن و مخاطبشان ارتباط جدی برقرار کنند و مناسبترین تکنیک را برای اثر بهکار بگیرند. این تکنیک نیست که معرف ماست، بلکه روش نگاه و تراوش منحصربهفرد ذهن هنرمند است که معرف اوست.»
شهبازی در بخش دیگری از این گفتوگو درباره مشکلات حرفهای تصویرگران نیز به نبود قرارداد در ابتدای کار، ضعف حمایت قانونی، نبود مدیر هنری میان ناشر و تصویرگر و برخی رقابتهای ناسالم اشاره کرده بود و این عوامل را از مشکلاتی دانسته بود که به حرفهایشدن تصویرگری در ایران آسیب زدهاند.
«آذر در زهره» نوشتهی سودابه فرضیپور و «مورچههای ندانم کار» اثر علیاشرف درویشیان از آثار متأخری هستند که این هنرمند تصویرگری آنها را برعهده داشت.
