به گزارش خبرفوری، بیستم ژوئیه ۱۹۴۴، روزی که کلاوس شنک گراف فون اشتاوفنبرگ با بمبی در کیف دستیاش وارد «لانه گرگ» شد، یکی از همین لحظات سرنوشتساز بود. با این حال، شواهد و اسناد جدیدی که بهتازگی در آرشیو ایالت زالتسبورگ اتریش کشف شدهاند، این پرسش بنیادین را مطرح میکنند: آیا هیتلر از یک مرگ حتمی، نه با معجزه، بلکه با یک تغییر مکان ساده نجات یافت؟
تاکنون روایت غالب تاریخ بر این بوده که هیتلر به دلیل ساختار فیزیکی محل انفجار زنده ماند. آن جلسه نظامی نه در پناهگاه بتنی، بلکه در یک ساختمان چوبی و سبک برگزار شد. وقتی بمب منفجر شد، موجِ آن به دلیل باز بودن پنجرههای تابستانی و فضای خالی زیر کفِ چوبی، به بیرون هدایت شد و از شدت تخریبِ فضای داخلی کاست. اما اسنادِ تازه کشفشده، پرده از سناریویی برمیدارند که شاید میتوانست جلادِ بزرگِ قرن بیستم را در تلهای مرگبارتر گرفتار کند.
بیشتر بخوانید:
معشوقههای مافیایی | زنانی که در کنار بدنامترین تبهکاران زندگی میکردند | تصاویر
دعوای مرموزی که «پرکارترین» رئیس جمهور آمریکا را نابینا کرد
یک زیردریایی هستهای غرق شد؛ حالا همه نگرانند | ماجرا چیست؟
این اسنادِ غیرمنتظره، گزارشهایِ «اروین گوتوینسکی»، مدیر هتل مشهور «اوستریشر هوف» زالتسبورگ، در سالهای جنگ است. گوتوینسکی در روایتی که سال ۱۹۸۴ به رشته تحریر درآورده، مدعی شده است که چند روز پیش از سوءقصد، به برلین فراخوانده شد تا مقدمات یک دیدارِ مهم بین آدولف هیتلر و بنیتو موسولینی را در کاخ کلسهایم در نزدیکی زالتسبورگ فراهم کند.
طبق این گزارش، او حتی دستورات لازم را از «اوتو مایسنر»، رئیس دفتر ریاستجمهوری رایش، دریافت کرده بود و آماده سفر به زالتسبورگ بود. اگر این دیدار طبق برنامه پیش میرفت و جلسه نظامیِ کذایی در کاخ کلسهایم برگزار میشد، تاریخ احتمالا مسیر متفاوتی را طی میکرد. بر خلاف باراکِ چوبی «لانه گرگ»، کاخ کلسهایم بنایی سنگی و مستحکم بود.
قدرتِ ویرانگرِ سنگ و آجر
تفاوتِ کلسهایم با لانه گرگ تنها در زیبایی معماری نبود؛ در یک اتاق سنگی با دیوارهای ضخیم، موج انفجار بمب اشتاوفنبرگ راهی برای خروج نداشت. در چنین فضایی، دیوارها بازتابدهنده فشار ناشی از انفجار میبودند …