امارات متحده عربی که هنوز درباره ابعاد همراهی خود با آمریکا و رژیم صهیونیستی در جنگ رمضان علیه ایران و پیامدهای نشست منامه پاسخ روشنی ارائه نکرده، بار دیگر وارد مرحلهای از رفتارهای غیرمنطقی و خلاف موازین حسن همجواری شده است. وزارت دفاع این کشور مدعی شلیک دو موشک بالستیک از سوی ایران به سمت خاک امارات شد و پس از آن، وزارت خارجه این کشور از تعلیق فعالیتها و مبادلات تجاری و مالی با ایران تا اطلاع ثانوی خبر داد.
این ادعاها و اقدامات، بیش از آنکه برآمده از واقعیتهای میدانی باشد، به نظر میرسد در چارچوب تلاش ابوظبی برای انحراف افکار عمومی از نقش خود در تحولات اخیر منطقه قابل ارزیابی است؛ بهویژه آنکه مقامات رسمی ایران هرگونه اقدام علیه امارات را رد کردهاند. ایران نیز نشان داده است که در صورت انجام عملیات نظامی، مسئولیت آن را صریح و رسمی میپذیرد؛ بنابراین طرح ادعاهای بدون ارائه شواهد معتبر، با الزامات حسن همجواری و واقعیتهای موجود سازگار نیست. سایه نشست منامه بر رفتار ابوظبی
اهمیت ماجرا زمانی بیشتر میشود که ادعاهای اخیر امارات را در کنار تحرکات سیاسی پیش از آن قرار دهیم. گفتوگوهای مقامات ابوظبی با مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، و تماس تلفنی دونالد ترامپ با محمد بنزاید پیش از طرح اتهامات ضدایرانی، پرسشهای جدی درباره زمینه و انگیزه این رفتارها ایجاد میکند.
گزارشهای منتشرشده، از جمله گزارش والاستریت ژورنال، نیز با بخشهایی از گزارش پیشین نورنیوز درباره نشست ۲۷ خرداد میان محمد بنزاید، براد کوپر و مشاور موساد، با مشارکت آنلاین روبیو، همپوشانیهایی دارد؛ نشستی که بنا بر این گزارشها، موضوعاتی همچون جلوگیری از تثبیت تفاهم تهران و واشنگتن و نقش ایران در تنگه هرمز در آن مورد توجه قرار گرفته بود.
اگر این ارزیابی درست باشد، ادعاهای اخیر ابوظبی را نمیتوان صرفاً یک موضعگیری مقطعی دانست؛ بلکه باید آن را بخشی از زنجیرهای از رفتارهایی تلقی کرد که میتواند امنیت منطقه و روندهای دیپلماتیک را تحت تأثیر قرار دهد. امارات؛ از اشتباه محاسباتی تا انزوای منطقهای
تحولات اخیر نشان میدهد امارات همچنان بر این تصور تکیه دارد که نزدیکی به آمریکا و رژیم صهیونیستی میتواند جایگاه آن را در معادلات منطقه تضمین کند. توافق امنیتی عربستان، …
