به گزارش خبرفوری، بوئینگ ۷۴۷ به طول ۷۰ متر که روزگاری بر فراز ابرها جولان میداد، اکنون در عمق ۲۲ متری دریا آرمیده و به ستون فقراتِ «دایو بحرین» تبدیل شده است؛ پارکی زیرآبی که مرزهای میان گردشگری، تاریخ و حفاظت از محیط زیست را جابهجا کرده است.
این هواپیما که در سال ۱۹۸۱ ساخته شده بود، پس از دههها پرواز، در نهایت در سال ۲۰۱۳ بازنشسته شد. اما سرنوشت «جامبوجت» محبوب، فراموشی نبود. بحرین برای احداث یک زیستبوم مصنوعی و جذب گردشگران غواصی، این غول آهنی را انتخاب کرد. پیش از غرق کردن، متخصصان ماهها صرف آمادهسازی دقیق هواپیما کردند؛ حذف تمامی آلایندهها، مواد سمی، سوخت و هر قطعهای که میتوانست سلامت اکوسیستم دریایی را به خطر بیندازد، اولویت اصلی این عملیات پیچیده بود.
نتیجه، یک شاهکار مهندسی دریایی بود که در مساحتی ۱۰۰ هزار مترمربعی در بستر دریا مستقر شد. امروز، غواصان میتوانند به درون کابین خلبان، بخشهای مسافری و راهروهای هواپیما شنا کنند؛ تجربهای که در هیچ نقطه دیگری از جهان با این مقیاس و جزئیات تکرار نمیشود.
پارکی فراتر از یک لاشه هواپیما
اما «دایو بحرین» تنها به حضور یک هواپیمای غولپیکر محدود نمیشود. این پارک زیرآبی، روایتی از تاریخ و فرهنگ بحرین نیز هست. در کنار لاشه این بوئینگ، سازههای دیگری نیز غرق شدهاند که بازسازی نمادینی از «خانه تاجران مروارید» هستند؛ سازهای که یادآور دوران طلایی صید مروارید و پیوند عمیق بحرینیها با دریاست. وجود این خانه در کنار مرجانهای مصنوعی …
