به نقل از مدیکال نیوز تودی، این مطالعه نشان میدهد که جهش در انواع خاصی از سلولها، مانند نورونها، ممکن است عامل کلیدی در تعریف حداکثر سن ممکن انسان باشد.
مطابق با مدل ریاضی که دانشمندان ایجاد کردهاند، محققان حداکثر سنی را که یک انسان میتواند به آن برسد، تا حدود ۱۹۰ سال محاسبه کردند.
طبق مقاله جدید، تغییرات ژنتیکی که در طول زندگی ما رخ میدهند، محدودیت های حیاتی طول عمر ایجاد میکنند. نویسندگان معتقدند که این امر، حد بالای طول عمر انسان را حدود ۱۹۰ سال تعیین میکند.
در سال ۲۰۲۳، مقالهای ۱۲ نشانه پیری را شرح میدهد. این نشانهها شامل افزایش احتمال جهشهای ژنتیکی هنگام تقسیم سلول، ناتوانی در مدیریت تولید و نگهداری پروتئین و اختلال عملکرد میتوکندری است.
برخی از این ۱۲ نشانه از نظر تئوری برگشتپذیر هستند. به عنوان مثال، یکی از نشانههای پیری بیولوژیکی، کاهش طول تلومر (کلاهکهای محافظ در انتهای توالیهای DNA که از درهمتنیدگی جلوگیری میکنند) است.
برخی مداخلات میتوانند از کوتاه شدن تلومر جلوگیری کنند، که از لحاظ تئوری می تواند طول عمر را افزایش دهد. با این حال، همانطور که نویسندگان مقاله جدید توضیح میدهند، "درمانهای واقعی طول عمر هنوز پدیدار نشدهاند."
جهشهای سوماتیک تغییراتی در کد ژنتیکی هر سلولی در بدن، به جز سلولهای زایا (اسپرم و تخمک) هستند. آنها بخش اجتنابناپذیری از تقسیم سلولی هستند و در سراسر بدن و زندگی ما رخ میدهند.
گاهی اوقات، آنها بواسطه قرار گرفتن در معرض عواملی مانند دود دخانیات یا نور ماوراء بنفش ایجاد میشوند.
برخی از جهشهای سوماتیک خیلی مخرب نیستند و سلول میتواند به شکل کمی تغییر یافته خود ادامه دهد. برخی دیگر به اندازهای در سلول مشکل ایجاد میکنند که باعث مرگ سلول میشوند.
این ایده که جهشهای سوماتیک ممکن است در فرآیند پیری دخیل باشند، به اواخر دهه ۱۹۵۰ برمیگردد. دانشمندان معتقدند که در طول عمر، این جهشها ساخته و پرداخته میشوند، به آرامی عملکردهای سلولی را مختل میکنند، خطر بیماری را افزایش میدهند و به پیشبرد فرآیند پیری منجر می شوند.
برای بررسی، دانشمندان مدلی را توسعه دادند که در آن میتوانستند نرخ کلی جهشهای سوماتیک را در انواع بافتهای مختلف بدن محاسبه کنند. این رویکرد …
