تهاجم عراق به کویت در دوم اوت ۱۹۹۰ [۱۱ مرداد ۱۳۶۹]، تنها اشغال یک کشور کوچک نفتخیز نبود؛ این رویداد نقطه تلاقی بحران اقتصادی عراق پس از جنگ با ایران، مناقشههای دیرینه مرزی، رقابت بر سر نفت و برداشتهای امنیتی صدام حسین از تحولات پایان جنگ سرد بود.
این حمله، با واکنشی کمسابقه از سوی سازمان ملل و شکلگیری ائتلافی بینالمللی مواجه شد و در نهایت به جنگ خلیج فارس و آزادسازی کویت انجامید؛ جنگی که پیامدهای آن سالها بر سیاست، امنیت و اقتصاد خاورمیانه سایه افکند.
در ساعات نخست بامداد دوم اوت ۱۹۹۰، نیروهای عراقی از مرز جنوبی خود عبور کردند و به کویت، همسایه کوچکتر و ثروتمند نفتی عراق، یورش بردند. عملیات با سرعتی چشمگیر پیش رفت: یگانهای زرهی و نیروهای ویژه عراق مراکز اصلی حکومتی، فرودگاهها، کاخهای امیر و شبکههای ارتباطی را هدف گرفتند و شهر کویت ظرف چند ساعت به کنترل مهاجمان درآمد. …
