پریناز ایزدیار دوران کودکی خود را به دلیل شرایط شغلی پدرش در شهرهای مختلف سپری کرده است. او در گفتوگویی درباره سالهای تحصیلش توضیح داده که دوران دبستان را در ساری، دوره راهنمایی را در تهران و دبیرستان را در بابل گذرانده است.
این جابهجایی میان شهرهای مختلف باعث شده شمال کشور بخش مهمی از خاطرات دوران کودکی و نوجوانی این بازیگر را شکل دهد. ایزدیار بارها از علاقهاش به دریا و قدم زدن در ساحل صحبت کرده و گفته است هر زمان فرصتی پیدا کند، به خانه پدریاش در شمال میرود و از آرامش کنار دریا لذت میبرد.
اما روایتهای پریناز ایزدیار از دوران کودکی تنها به خاطرات شمال و دریا محدود نمیشود. او در یک مصاحبه قدیمی، از شیطنتهای دوران نوجوانیاش پرده برداشته و گفته بود که در آن سالها بیشتر شبیه پسرها رفتار میکرده و علاقه زیادی به بازی فوتبال در کوچه داشته است.
یکی دیگر از خاطرات جالب او، علاقه شدیدش به حیوانات است. ایزدیار تعریف کرده که سگها و گربههای کوچه را جمع میکرده و به خانه میآورده تا به آنها غذا بدهد؛ کاری که البته با واکنش و دعوای مادرش روبهرو میشده است.
اما شاید بامزهترین بخش خاطرات کودکی این بازیگر، ماجرای گوسفندها و کفش نداشتنشان باشد! پریناز ایزدیار روایت کرده که یک روز بارانی، با دیدن گوسفندها دلش به حالشان سوخته و با گریه به پدر و مادرش گفته که باید برای گله گوسفندها کفش بخرند.
این خاطرهها تصویری متفاوت از دوران کودکی پریناز ایزدیار نشان میدهد؛ کودکی پر از بازی، شیطنت و در عین حال علاقه و دلسوزی فراوان نسبت به حیوانات. پریناز ایزدیار متولد 8 شهریور 1364 در بابل، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون است که تحصیلات خود را در رشته گرافیک به پایان رساند. او فعالیت هنری خود را از سال 1385 با بازی در فیلم «یک شهر، یک مرد» آغاز کرد و با حضور در مجموعههای تلویزیونی پرمخاطبی مانند «پنج کیلومتر تا بهشت» و «زمانه» به شهرت رسید.
این بازیگر در کارنامه هنری خود جوایز معتبری از جمله سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن از سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر برای فیلم «ابد و یک روز» را ثبت کرده است. وی با بازی در آثار شاخصی همچون «متری شیش و نیم»، «سرخپوست» و «جیران»، توانسته است جایگاه خود را به عنوان یکی از چهرههای موفق در سینمای ایران تثبیت کند.
