جهانبخش ایزدی، استاد روابط بینالملل، اظهار داشت: «آمریکاییها از ابهام استراتژیک بسیار استفاده میکنند و این، به نظر من، کلیدیترین سلاح در هرگونه جنگ به شمار میرود. ترامپ باز هم نشان داده است که قابل پیشبینی نیست؛ یک روز از مذاکره صحبت میکند، یک روز از نیمهمذاکره، یک روز از مذاکره مقطعی یا موضوعی و روز دیگر از تهدید، محاصره، تشدید فشار و جنگ اقتصادی سخن میگوید؛ جنگی که به زعم من، بسیار فراتر از تحریم اقتصادی عمل میکند.»
در ادامه بخشی از گفتگو با وی را میخوانید؛ موانع تصمیمگیری در هر دو سوی منازعه وجود دارد/ وقتی تنگه هرمز بیش از حد ارزشگذاری شود، خاصیت خود را از دست میدهد
این تفاهم و توافق، معلول ارادههای سیاسی در دو کشور است. اگر این اراده سیاسی وجود داشته باشد، بله، توافق و تفاهم هر دو قابل حصول است؛ منتها موانع تصمیمگیری در هر دو سوی منازعه وجود دارد.
در آمریکا افکار عمومی، لابیها و همچنین ذهنیت در واقع پُراِبهام و غیرقابل پیشبینی ترامپ وجود دارد.
اکنون شما مثلاً دولت و مجلس را در نظر بگیرید. دولت اکنون نماد حمایت از تفاهم و توافق و اینگونه مسائل است، اما جناح دیگری در مجلس موضع بسیار سختتری دارد. اینها مذاکره را در شرایط فعلی برنمیتابند.
به هر حال، این اختلافات در بعضی جاها جدی و راهبردی است و مانع از آن میشود که به سمت مذاکره حرکت کنیم.
آن چیزی که کار را سخت میکند، این است که در مذاکره، تفاهم، توافق و هرگونه رویکرد دیپلماتیک، شما باید امتیازاتی را از هر دو طرف تصور کنید که آن امتیازات …
