با وجود این شرایط، هدف حیاتی نتانیاهو در وضعیت کنونی لزوماً کسب پیروزی قاطع نیست، بلکه هدف اصلی او جلوگیری از تشکیل کابینه توسط اپوزیسیون بدون حمایت احزاب عربی است. چنانچه هیچیک از دو طرف موفق به جلب اکثریت نشوند، نتانیاهو میتواند تا زمان برگزاری انتخابات بعدی، ماهها بهعنوان نخستوزیر سرپرست در قدرت باقی بماند و اداره امور را در دست داشته باشد. تعمیق شکاف با کاخ سفید؛ «بیبی بزرگترین دشمن خودش است»
اگرچه در هفتههای نخست جنگ ایران، مشاوران ترامپ از احتمال حمایت قاطع او از نتانیاهو و حتی پیگیری پرونده عفو قضایی وی سخن میگفتند، اما با طولانی شدن منازعه و بروز اختلافنظر بر سر آتشبس در ایران، لبنان و غزه، مسیر دو طرف از یکدیگر جدا شد. دو مقام ارشد آمریکایی افشا کردهاند که ترامپ در گفتگوهای خصوصی خود صریحاً عنوان کرده که «بیبی خودش بزرگترین دشمن خودش است.»
رد علنی طرح ترامپ برای غیرنظامیسازی غزه توسط نتانیاهو نیز بر این خشم افزوده است. هرچند نخستوزیر اسرائیل بعداً در گفتگو با جرد کوشنر متعهد شد حملات به غزه را مهار کرده و نیروها را به «خط زرد» عقب بکشد، اما بیاعتمادی کاخ سفید همچنان پابرجاست. در همین حال، چهرههای شاخص اپوزیسیون نظیر آیزنکوت، نفتالی بنت و یائیر لاپید از طریق کانالهای غیررسمی و اهداکنندگان مالی مشترک، از ترامپ خواستهاند تا پایان رقابتها کاملاً بیطرف بماند. ادبیات گذشته ترامپ و افق دیپلماسی خاورمیانه
سردی روابط ترامپ و نتانیاهو در رفتارهای رسانهای رئیسجمهور آمریکا نیز مشهود است؛ او در پاسخهای مکرر خود به خبرنگاران درباره حمایت از نتانیاهو طفره رفته و اگرچه از او بهعنوان «نخستوزیر بزرگ دوران جنگ» یاد کرده، اما همواره از افعال زمان گذشته استفاده کرده است. از سوی دیگر، محبوبیت ترامپ در میان شهروندان اسرائیلی نیز پس از امضای توافق با ایران و ایجاد محدودیت در عملیاتهای نظامی تلآویو، با افول مواجه شده است.
در آستانه دو سال پایانی ریاستجمهوری ترامپ، کاخ سفید نگران تکرار بنبست سیاسی سال ۲۰۱۹ در اسرائیل است که منجر به سه انتخابات متوالی و اتلاف یک سال فرصت دیپلماتیک شد. واشنگتن تصمیم دارد بدون توجه به حواشی سیاست داخلی تلآویو، اولویتهای منطقهای خود را شامل پیشبرد طرح صلح غزه، تثبیت مذاکرات لبنان و سوریه، و مهمتر از همه، نهایی کردن توافق تاریخی عادیسازی روابط میان اسرائیل و عربستان سعودی با سرعت دنبال کند.
