در بخشی از این یادداشت به حجم بالای کار در دولت اشاره شده و آمده است: این روزها که دولت مشغول جنگ اقتصادی با دشمن است، طبیعتا حجم و پیچیدگی کارها بسیار بیشتر از شرایط عادی است که البته این دولت هیچ وقت شرایط عادی را تجربه نکرده!
متن کامل این یادداشت به شرح زیر است:
«روایت نهم: گلایه خانم دکتر و کارتابلهایی که تا ساعت ۳ صبح باز میمانند!
سلام.امروز خانم دکتر مروّج، همسر دکتر عارف، با خانم دولتی (دستیار ویژه معاون اول) تماس گرفته بود و گلایه ای را مطرح کرد که شنیدنش پشتصحنه عجیبی از حجم کار این روزهای دولت را نشان میدهد.
گلایه این بود که دکتر عارف شبها کارتابلهای کاری را با خودش به منزل میآورد و حجم کار آنقدر زیاد است که بعید است شبی زودتر از ساعت ۳ یا ۴ صبح دست از مطالعه پروندهها و صدور دستورات بکشد! ساعت ۳ صبح میخوابد، ۵:۳۰ بیدار میشود و حوالی ۶:۳۰ یا ۷ صبح پشت میز کارش حاضر است.
واقعیت این است که شاید خیلیها دقیق ندانند در بدنه اجرایی کشور چه میگذرد. تصمیماتی که در هیئت وزیران گرفته میشود، پیش از آن ساعتها در کمیسیونها و ستادهای زیرمجموعه معاون اول تصمیمسازی میشود و یا بعضا با اختیارت قانونی که دارد از طرف دولت تصمیم گیری می کند. از ستاد تنظیم بازار گرفته تا ستاد روابط ایران و چین، ایران و روسیه، ایران و آفریقا، ستاد فضای مجازی، ستاد بازسازی، ستاد هوش مصنوعی و ارتقای فناوری، ستاد هماهنگی اقتصادی دولت، شورای اقتصاد، شورای عالی علوم و تحقیقات، شورای گذر، شورای راهبری برنامه هفتم، شورای عالی انرژی و دهها شورا، ستاد و کارگروه اقتصادی و اجرایی دیگر، همگی زیر نظر معاون اول به عنوان مسول تیم اقتصادی دولت مدیریت میشوند. اینها تازه بخشی از برنامههاست؛ حجم زیادی از ملاقاتها و جلسات با وزرا، مسئولان و شخصیتهای مختلف را هم باید به آن اضافه کرد.
دکتر عارف تقریباً تا ساعت ۸ شب بیوقفه در دفتر مشغول جلسه و اداره این جلسات است. شانس بیاورد حدود ساعت ۹ یا ۱۰ شب به خانه میرسد. او یک عادت همیشگی و زیبا دارد: حتماً شام را کنار همسرش میخورد و حدود یک تا یکونیم ساعت وقت میگذارد، مینشیند و با خانم دکتر و خانواده گپ میزند. اما از ساعت ۱۱:۳۰ یا ۱۲ شب، دوباره کارتابلها روی میز کارش در منزل پهن میشوند و بررسی دقیق نامهها و پروندهها گاهی تا ساعت ۱ بامداد و بعضاً تا ۳ و ۴ صبح ادامه دارد.
این روزها که دولت مشغول جنگ اقتصادی با دشمن است، طبیعتا حجم و پیچیدگی کارها بسیار بیشتر از شرایط عادی است که البته این دولت هیچ وقت شرایط عادی را تجربه نکرده!
دفتر دکتر اصرار دارد که در میان برنامهها زمان استراحت مناسبی بگذارد، اما خودِ دکتر عارف با توجه به شرایط حساس کشور و حجم زیاد کارها، اصرار عجیبی دارد که اگر حتی یک زمان خالی در برنامهاش پیدا شد، بلافاصله با جلسات دیگر و پیگیری امور پر شود! حتی در فاصله بین نماز و ناهار که جلسات تمام میشود، در مسیر چند متری اتاق جلسات یا هیئت دولت تا دفتر کار، آنقدر وزرا و مسئولان جلسات فوریِ سرپایی برگزار میکنند که طی کردن یک مسیر ۱۰ متری، گاهی ۱۵ تا ۲۰ دقیقه زمان میبرد.
متاسفانه این حجم از پیگیریها به روزهای پنجشنبه هم سرایت کرده است.
عملاً حجم باری که در این شرایط روی دوش دولت قرار دارد، طوری است که وقت چندانی برای خواب و استراحت رئیسجمهور، معاون اول و بسیاری از وزرا نمیماند؛ اما این روحیه مسئولیتپذیریِ دولتی که پای کار ایران ایستاده، موتور محرک تمام بدنه اجرایی برای خدمت بیوقفه به مردم است.»
