در جریان این مراسم، برخی از حاضران با هنرمندان حاضر عکس یادگاری و سلفی گرفتند؛ موضوعی که با واکنش آزیتا حاجیان، بازیگر سینما و تلویزیون، روبهرو شد. او با انتقاد از این رفتار، تأکید کرد که گرفتن عکس یادگاری در فضای یک مراسم ترحیم با شأن و حرمت مجلس سوگواری همخوانی ندارد. این اظهارات بازتاب گستردهای در فضای مجازی داشت و بسیاری از کاربران نیز بر لزوم حفظ احترام خانواده داغدار و فضای مراسم تأکید کردند.
در ادامه این حواشی، شراره رخام نیز با انتشار ویدئویی، دیدگاه متفاوتی را مطرح کرد. او ضمن درخواست از کاربران و رسانهها برای استفاده نکردن از واژه «سلفیبگیر» برای خطاب قرار دادن مردم، گفت: «خواهش میکنم این واژه را برای مردم عزیز کشورم به کار نبرید. من در جایگاهی نیستم که قضاوت کنم سلفی گرفتن درست است یا غلط؛ اما آن عزیزی که اقدام به گرفتن سلفی میکند، شاید در تهِ دلش چیزی جز عشق و علاقه به آن بازیگر نباشد. حداقل به احترام همین علاقه، با هم مهربانتر باشیم.»
شراره رخام، بازیگر سینما و تلویزیون، فعالیت هنری خود را از دهه 1370 آغاز کرد و با حضور در مجموعههای تلویزیونی و فیلمهای سینمایی مختلف به شهرت رسید. او علاوه بر بازیگری، در زمینه تهیهکنندگی نیز فعالیت داشته و در سالهای اخیر با حضور در برنامهها، مراسم هنری و فعالیت در فضای مجازی، ارتباط نزدیکی با مخاطبان خود حفظ کرده است. شراره رخام گاهی نیز با اظهارنظر درباره مسائل اجتماعی و فرهنگی، از جمله موضوعات مرتبط با هنرمندان و رویدادهای هنری، مورد توجه رسانهها و کاربران شبکههای اجتماعی قرار میگیرد. اکبر عبدی، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، چهارم شهریور 1339 در محله نازیآباد تهران متولد شد. او از همان دوران کودکی به بازیگری علاقهمند بود و در سال 1351 همراه مادرش به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان رفت تا نخستین گامهای خود را در دنیای هنر بردارد.
عبدی فعالیت حرفهای خود را با حضور در گروههای تئاتری آغاز کرد و در سال 1359 با تلهتئاتر «سنجابها» برای نخستین بار مقابل دوربین قرار گرفت. او سپس با سریال «مثلآباد» به تلویزیون راه یافت و در سال 1363 با فیلم «جنجال بزرگ» وارد سینما شد. همان سال نیز با حضور در مجموعه خاطرهانگیز «بازم مدرسهام دیر شد» به شهرت فراوانی رسید و خیلی زود به یکی از محبوبترین بازیگران کشور تبدیل شد.
این هنرمند محبوب سالها با بیماری کلیوی دستوپنجه نرم کرد و پس از انجام عمل پیوند کلیه، بارها از شرایط جسمانی خود سخن گفته بود. او چندی پیش نیز به دلیل وخامت حال جسمانی در بیمارستان بستری شد و پس از بهبود نسبی مرخص شد.
سرانجام اکبر عبدی شامگاه جمعه دوم مرداد 1405، حدود ساعت 20، در منزل خود دار فانی را وداع گفت و جامعه هنری ایران را در سوگ فرو برد. با درگذشت او، یکی از ماندگارترین چهرههای کمدی ایران از میان ما رفت؛ هنرمندی که دههها با نقشهای بهیادماندنی و بازیهای درخشانش لبخند را بر لب میلیونها ایرانی نشاند و نامش برای همیشه در تاریخ هنر ایران ماندگار خواهد ماند.
