مطالعهای که در مجله Biological Invasions منتشر شده است، نشان میدهد که «زیستچسبندگی»، متشکل از میکروارگانیسمهای دریایی، جلبکها و بیمهرگان، میتواند بهسرعت روی بدنه کشتیهایی که برای مدت طولانی ثابت میمانند شکل بگیرد.
بر اساس این مطالعه، پس از بستهشدن تنگه هرمز در ۲۸ فوریه، بیش از ۱۵۰۰ کشتی تجاری بزرگ در منطقه گرفتار و متوقف شدهاند.
حضور طولانیمدت این کشتیها در منطقه به موجودات بومی اجازه میدهد بدنه آنها را برای زیستگاه خود مستعمره کنند؛ در عین حال، جوامعی از موجودات زنده از نقاط مختلف جهان نیز روی یک کشتی گرد هم میآیند.
پروفسور ماریو تامبوری از دانشگاه مریلند، نویسنده اصلی این مطالعه، در گفتوگو با خبرگزاری آناتولی گفت وضعیت کنونی در مقایسه با موارد قبلی که کشتیها مجبور شده بودند برای مدت طولانی در انتظار بمانند، یک «سناریوی بدترین حالت» محسوب میشود.
تامبوری افزود این خطر از چند عامل ناشی میشود که همزمان با یکدیگر رخ دادهاند.
«نخست، تعداد و اندازه کشتیهایی که متوقف ماندهاند و دوم، این واقعیت که این وضعیت همزمان با فصل بهار و تابستان رخ داده است؛ زمانی که موجودات دریایی در دوره رشد و تولیدمثل خود قرار دارند.»
تامبوری با اشاره به اینکه موجودات دریایی این منطقه با شرایط محیطی دشوار، از جمله دمای بالا و شوری زیاد، سازگار شدهاند، گفت این ویژگیها میتواند احتمال مهاجم شدن این موجودات را پس از انتقال به مناطق دیگر افزایش دهد.
تامبوری همچنین خاطرنشان کرد که گزینههای موجود برای مدیریت ایمن و مؤثر زیستچسبندگی روی کشتیهایی که در خلیج فارس متوقف ماندهاند، محدود است.
او افزود که پس از ترک منطقه توسط کشتیها و رسیدن آنها به بنادر سراسر جهان، این خطر میتواند بیش از پیش افزایش یابد. «هرچه کشتیها مدت بیشتری ثابت بمانند، زیستچسبندگی بیشتری شکل میگیرد»
تامبوری گفت مدت زمانی که یک کشتی ثابت میماند، در تعیین میزان و تنوع زیستچسبندگی اهمیت اساسی دارد.
«هرچه کشتیها در دورههای رشد و تولیدمثل پربازده مدت بیشتری ثابت بمانند، زیستچسبندگی روی آنها گستردهتر و متنوعتر میشود.»
این مطالعه میگوید زیستچسبندگی روی سطوح زیر آبِ کشتیها میتواند ظرف حدود ۱۰ روز وارد مرحله رشد سریع …
