مصرفکنندهای که برای خرید یک خودروی مونتاژی هزینه قابل توجهی پرداخت کرده، انتظار دارد در زمان خرابی نیز بتواند قطعه موردنیاز را با قیمت و زمان منطقی تهیه کند. اگر یک قطعه ساده باعث شود خودرو هفتهها یا حتی ماهها در تعمیرگاه بماند، مزیتهای اولیه خودرو از نگاه مصرفکننده تحت تأثیر قرار میگیرد. به همین دلیل، رشد سهم خودروهای مونتاژی در بازار، همزمان اهمیت شبکه خدمات پس از فروش را افزایش داده است. زمانی که تعداد خودروهای چینی در کشور محدود بود، کمبود قطعات میتوانست در حاشیه بازار باقی بماند؛ اما امروز با حضور صدها هزار دستگاه از این خودروها در بازار، هر اختلال در تأمین قطعه میتواند دامنهای گسترده از مصرفکنندگان را درگیر کند.
از این منظر، خدمات پس از فروش دیگر یک بخش جانبی از صنعت خودرو نیست، بلکه بخشی از کیفیت واقعی محصولی است که به مشتری فروخته میشود. خودروسازان خصوصی اگر قرار است سهم خود را در بازار افزایش دهند، ناگزیرند همزمان با افزایش تولید و عرضه، برای تأمین پایدار قطعات یدکی نیز برنامه روشنتری داشته باشند.
در نهایت، مسأله قطعات خودروهای چینی را نمیتوان تنها با افزایش واردات در مقاطع بحرانی حل کرد. وابستگی بالا به قطعات وارداتی، پایین بودن سطح داخلیسازی، مشکلات نقلوانتقال کالا، محدودیتهای ارزی و بوروکراسی داخلی، مجموعهای از عوامل هستند که در کنار یکدیگر این بازار را آسیبپذیر کردهاند.
ادامه این وضعیت نهتنها هزینه نگهداری خودروهای مونتاژی را برای مصرفکنندگان افزایش میدهد، بلکه میتواند در بلندمدت بر اعتماد مشتریان به این بخش از بازار نیز اثر بگذارد. با توجه به سهم قابل توجه خودروهای مونتاژی از بازار، به نظر میرسد تأمین قطعه و خدمات پس از فروش دیگر موضوعی مربوط به آینده نباشد؛ مسألهای است که اکنون باید برای آن راهحل پیدا کرد.
