اگر این روزها گذرتان در اتوبانهای شهری یا جادههای بینشهری افتاده باشد حتما صحنهای تکراری و نگرانکننده را دیدهاید؛ صف خودروهایی که با کاپوتهای بالا رفته، کنار خیابان قطار شدهاند. از پراید و تیبای اقتصادی گرفته تا تارا، شاهین، خودروهای چینی و حتی ماشینهای وارداتی چند میلیاردی؛ همگی به یک درد مشترک مبتلا شدهاند. رانندگانی که با بطریهای آب بالای سر رادیاتور ایستادهاند یا با خستگی و عصبانیت به صدای ناک زدن موتور و خرابی پیستون گوش میدهند، دیگر با تحلیلهای پیچیده و آمار رسمی کار ندارند؛ آنها نتیجه ناترازی سوخت را مستقیماً داخل کاپوت خودروی خود لمس میکنند.
درست است که بحث داغ این روزها افزایش احتمالی قیمت بنزین است، اما ماجرای کیفیت آن هم در ایران به یک سریال مبهم و بیانتها تبدیل شده است. در شرایطی که مسئولان با گمانهزنی درباره اصلاح یا افزایش قیمت بنزین و رسیدن آن به ارقام عجیبوغریبی مثل ۸۰ هزار تومان، افکار عمومی را در بیم و امید نگهداشتهاند، کیفیت سوختی که تحویل باک خودروها میشود به پایینترین حد خود رسیده است. صورتحساب اصلی این ناترازی اقتصادی، نه در جایگاههای سوخت، بلکه در درگاه پرداخت تعمیرگاهها و فروشگاههای قطعات یدکی از جیب مردم کسر میشود. اعتراف رسمی به ترکیب متانول
اگر تا دیروز مسئولان هرگونه افت کیفیت بنزین را تکذیب میکردند و اخبار مرتبط با آن را شایعه فضای مجازی مینامیدند، تایید رسمی مدیرعامل پالایشگاه نفت ستاره خلیجفارس ابعاد تازهای به این بحران بخشید. اعلام رسمی استفاده از متانول در ترکیب بنزین - حتی با ادعای رعایت سقفهای قانونی - آب پاکی را روی دست بازار خودرو ریخت.
متانول و ترکیبات پایه نفتا از نظر شیمیایی تفاوتهای ساختاری با بنزین استاندارد دارند. دمای احتراق بالاتر، خاصیت خورندگی شدید نسبت به قطعات لاستیکی، پمپ بنزین، واشرها و انژکتورها و در نهایت افت شدید عدد اکتان، تنها بخشی از پیامدهای فنی این دستکاریهاست. دفترچه راهنمای کمپانیهای بزرگ خودروسازی دنیا، از جمله کیا برای مدلهای ۲۰۲۵، بهصراحت مصرف سوخت حاوی متانول را ممنوع کرده و تاکید کردهاند که آسیبهای ناشی از آن مشمول گارانتی نخواهد شد.
این تحولات فنی بلافاصله اثر خود را در سطح شهر نشان داد. گزارشهای مردمی و بازخوردهای رانندگان …
