امضای ساده «ونسان» امروز به یکی از نشانههای شناختهشده آثار ونگوگ تبدیل شده است، اما پشت این انتخاب ساده، داستانی درباره رابطه او با خانواده، دشواری تلفظ نام خانوادگیاش و حتی نگاهش به فروش آثار هنری نهفته است.
به نقل از آرت نیوزپیپر، ونسان ونگوگ یکی از معدود هنرمندان تاریخ هنر است که آثارش را عمدتاً تنها با نام کوچک خود امضا میکرد. با این حال، تا مدتها بررسی جامعی درباره اینکه او چرا و چگونه از این امضا استفاده میکرد، انجام نشده بود. اکنون پژوهشی از جولیا انگلمایر، تاریخنگار هنر در آمستردام، تصویری دقیقتر از عادتهای ونگوگ در امضای آثارش ارائه کرده است.
نخستین نکته شاید آمار آثار امضاشده باشد. ونگوگ حدود هزار نقاشی خلق کرد که حدود ۸۴۰ اثر از آنها باقی مانده است. از میان این آثار، تنها ۱۳۳ نقاشی دارای امضا هستند؛ در دو مورد نیز به جای امضا، عنوانی روی اثر نوشته شده است. به این ترتیب، تنها حدود ۱۶ درصد از نقاشیهای باقیمانده او امضا شدهاند؛ رقمی که برای یک هنرمند قرن نوزدهم بسیار پایین محسوب میشود.
برای مقایسه، پل گوگن، همکار و همدوره ونگوگ، حدود ۶۰ درصد آثارش را امضا کرده بود؛ موضوعی که شاید با اعتمادبهنفس بسیار زیاد او بیارتباط نباشد. چرا فقط «ونسان»؟
ونگوگ دو دلیل اصلی برای استفاده نکردن از نام خانوادگیاش داشت. نخست، رابطه او با بخش بزرگی از خانوادهاش، بهویژه پدرش، چندان خوب نبود. تنها برادرش تئو بود که ونگوگ رابطهای بسیار نزدیک و عمیق با او داشت. ونگوگ در نامهای به تئو در سال ۱۸۸۳ نوشته بود که از نظر شخصیتی با دیگر اعضای خانواده تفاوت زیادی دارد و در واقع خود را یک «ونگوگ» نمیداند.
دلیل دوم، مسئله تلفظ نام خانوادگی بود. نام «ون گوگ» در زبانهای مختلف به شکلهای متفاوتی تلفظ میشود و تلفظ درست آن برای بسیاری از اروپاییها آسان نیست. ونگوگ در سال ۱۸۸۸ به تئو توضیح داده بود که میخواهد در کاتالوگ نمایشگاهی در بلژیک، نامش همانگونه نوشته شود که روی بومها مینویسد: «ونسان»؛ زیرا مردم آنجا قادر به تلفظ صحیح نام خانوادگی او نبودند. چرا امضای ونگوگ اغلب قرمز بود؟
یکی دیگر از ویژگیهای قابل توجه امضاهای ونگوگ، رنگ آنهاست. از میان ۱۳۳ اثر امضاشده، ۷۵ اثر دارای امضای قرمز هستند؛ یعنی چیزی بیش از …
