آغاز جنجالی در تابستان داغ
برنهام که در ۲۰ ژوئیه سکان هدایت بریتانیا را در دست گرفت، تنها ۱۵ روز بعد ترجیح داد فضای رسمی سیاست را برای یک وقفه خانوادگی ترک کند. اگرچه دفتر نخستوزیری به دلایل امنیتی از اعلام مقصد سفر خودداری کرده، اما با صدور بیانیهای تأکید کرده است که این تعطیلات به معنای قطع ارتباط با واقعیتهای اداره کشور نیست. بر اساس این بیانیه، برنهام بهصورت مداوم از طریق جلسات مجازی و دریافت گزارشهای لحظهای، بر امور جاری نظارت خواهد داشت.
بیشتر بخوانید:
نخستوزیر تازه انگلیس؛ مردی که زنبور کارگر را روی بازویش تتو کرده! | «پادشاه شمال» راهی داونینگاستریت میشود | اندی برنهام کیست؟
چرا سیاستمداران اینقدر مشتاقند که در حال دویدن دیده شوند؟ | گاف شلوارک زیادی کوتاه نخستوزیر
چه چیزی اندی برنهام را به دونالد ترامپ شبیه میکند؟
با این حال، مخالفان دولت این توضیحات را قانعکننده نمیدانند. «لی اندرسون»، رئیس حزب «رفورم یوکی»، در حملهای تند، زمانبندی این سفر را زیر سوال برد. او با اشاره به چالشهای انباشتهشدهای نظیر بحران ورود مهاجران غیرقانونی از طریق کانال مانش و فشارهای اقتصادی، استدلال میکند که نخستوزیر در این مقطع حساس، باید در خط مقدم حضور میداشت، نه در تعطیلات. به باور منتقدان، خروج از کشور در چنین لحظاتی، پیامی منفی به افکار عمومی ارسال میکند که گویا دولت هنوز اولویتهای خود را بازنشناخته است.
پاسخهای دولتی و صفبندیهای سیاسی
در واکنش به این انتقادات، دولت موضعی دفاعی اتخاذ کرده است. «الکس نوریس»، وزیر دادگستری، تلاش کرد تا با تأکید بر تداوم کارکرد سازوکارهای تصمیمگیری، جو ملتهب را آرام کند. او تصریح کرد که «تعطیلات به معنای غیبت نیست» و در صورت بروز هرگونه بحران پیشبینینشده، نخستوزیر آماده بازگشت فوری است. در غیاب برنهام، «لوئیز هیگ»، به عنوان عالیرتبهترین مقام حاضر در لندن، هماهنگیهای اجرایی را بر عهده گرفته است تا اطمینان حاصل شود که کشتی دولت در غیاب کاپیتان، از مسیر خارج نمیشود.
جالب آنکه واکنشها در اردوگاه محافظهکاران متفاوت بوده است. «کمی بادنوک»، رهبر حزب محافظهکار، با نگاهی واقعبینانهتر به این موضوع نگریسته است. او با بیان اینکه اصل تعطیلات در فصل مدارس موضوعی متداول برای خانوادههاست، از انتقاد مستقیم خودداری کرد و در عوض بر «مسئولیتپذیری پس از بازگشت» تأکید ورزید. به عقیده بادنوک، معیار قضاوت نباید تعداد روزهای مرخصی، بلکه پاسخگویی نخستوزیر در برابر پارلمان پس از بازگشت به کار باشد.
پیامدهای سیاسی یک تصمیم
رسانههای بریتانیایی یادآور شدهاند که اگرچه تعطیلات نخستوزیران در ماه اوت یک سنت دیرینه است، اما «زمانبندی» برنهام یک بدعت غریب محسوب میشود. عبور از تعطیلات تنها پس از دو هفته خدمت، بیش از آنکه یک نیاز شخصی باشد، به یک آزمون سیاسی تبدیل شده است. این جنجال، فارغ از صحت و سقم انتقادات، نخستین «بحران روابط عمومی» دولت برنهام محسوب میشود. اکنون پرسش این است که آیا او میتواند پس از بازگشت، با اجرای سیاستهایی قاطع، این تصویر «بیخیالی» را از اذهان عمومی پاک کند یا این تعطیلات به سنگبنایی برای تضعیف مشروعیت او در هفتههای آتی بدل خواهد شد؟ آنچه مشخص است، این است که فضای سیاسی بریتانیا برای «اندی برنهام» هیچ ماه عسلی در کار نیست.
