اما مهمترین سلاحهای یمن در مقابل عربستان چیست؟ بر اساس آخرین تحولات میدانی و اعلامهای رسمی، مهمترین برگهای برنده یمن در برابر ریاض، ۴ محور اصلی را شامل میشود:
الف. موشکهای بالستیک دوربرد
ب. موشکهای کروز
ج. پهپادهای انتحاری
د. تاکتیک جدید محاصره دریایی. ۱. مثلث آتشین: موشک بالستیک، کروز و پهپاد
سیستم تهاجمی یمن اکنون به یک شبکه سهلایه تبدیل شده که هر لایه آن، مأموریت مشخصی را دنبال میکند:
الف. موشکهای بالستیک؛ گرانقیمتترین و مهیبترین ابزار
موشک «ذوالفقار» با برد ۱۴۰۰ کیلومتر (برگرفته از موشک ایرانی فاتح-۱۱۰) بارها قلب پالایشگاههای سعودی را لرزانده است. تازهترین نمونه از این موشک، اصابت دقیق به یک نفتکش «عربستانی» در ساحل ینبع در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۴۰۵ با استفاده از موشک بالستیک ضدکشتی است. همچنین در حملات ۳ مرداد، دهها فروند موشک بالستیک همزمان تأسیسات آرامکو در منطقه جیزان را هدف گرفتند.
ب. موشکهای کروز؛ نقش مکمل برای اصابت با دقت نقطهای
در حمله اخیر به تأسیسات ینبع، انصارالله از موشکهای کروز نیز استفاده کرد. این موشکها با ارتفاع پایین پرواز میکنند و رهگیری آنها برای سامانههای پدافندی بسیار دشوارتر است. موشکهای کروز انصارالله میتوانند تسلیحات مکمل موشکهای بالستیک تلقی شوند و این دو نوع موشک با هم میتوانند به عربستان آسیب زیادی وارد کنند.
ج. پهپادهای انتحاری (مانند شاهد-۱۳۶ و صماد-۳)
این سلاحهای کمقیمت را میتوان ارزانترین و مرگبارترین برگ برنده یمن نامید. پهپاد «صماد-۳» با برد ۱۴۴۸ کیلومتر، تمام نقاط کلیدی عربستان را زیر پوشش خود دارد. انصارالله از این پهپادها برای حمله اشباعی استفاده میکند تا سامانه پدافندی گرانقیمت پاتریوت را خسته کند و مهمات گرانبهای آن را هدر دهد. ۲. یک تغییر راهبردی: از «شهرکوبی» به «محاصره» در دریا
تهدیدکنندهترین سلاح یمن در جنگ با عربستان سعودی، تغییر تاکتیک از حملات نقطهای به استراتژی محاصره دریایی است. در ۲۹ تیر ۱۴۰۵، انصارالله رسماً «ممنوعیت دریایی» علیه عربستان را اعلام کرد. این یعنی دیگر فقط شهرهای سعودی هدف نیستند، بلکه صادرات نفت این کشور از طریق دریای سرخ و تنگه بابالمندب به تارگت اصلی تبدیل شده است.
از آن تاریخ تاکنون، دستکم ۸ نفتکش سعودی با موشکهای ضدکشتی و قایقهای انفجاری هدایتشونده مورد اصابت قرار گرفته و نزدیک به ۳۰ فروند دیگر مجبور به تغییر مسیر شدهاند. تنگه بابالمندب و شمال دریای سرخ اکنون به منطقهای پرخطر برای تردد کشتیهای سعودی تبدیل شده است. ۳. نقطهضعف پنهان ریاض: پدافندی که رو به اتمام است
تحلیلهای نظامی نشان میدهد که حملات یمن بر اساس یک آسیبشناسی دقیق از ضعف نظامی عربستان طراحی شده است. مهمترین این ضعفها، کمبود شدید موشکهای رهگیر پاتریوت PAC-۳ است. بر اساس برآوردها، موجودی این موشکها در عربستان به تنها ۴۰۰ فروند (حدود ۱۴ درصد ذخیره اولیه) کاهش یافته و خط تولید جدید آن نیز پیش از سال ۲۰۲۸ به ریاض نمیرسد.
از سوی دیگر، سامانه دفاعی HQ-9 که پاکستان در خاک عربستان مستقر کرده، با شبکه فرماندهی سعودی یکپارچه نشده و هماهنگی لازم را ندارد. این شکافهای ساختاری، به یمن اجازه میدهد که با حملات هماهنگ و اشباعشونده، بخشی از پدافند ریاض را خنثی کند. ۴. تأثیر ژئوپلیتیک: شوک به بازار جهانی انرژی
پیامد این حملات، فراتر از مرزهای دو کشور است. کاهش تردد در دریای سرخ، صادرات نفت عربستان را با اختلال مواجه کرده و حقوق ریسک جنگ را به قیمت جهانی نفت افزوده است. در واکنش، ریاض ناچار شده با پاکستان و ترکیه قراردادهای دفاعی جدید امضا کند؛ نشانهای که این درگیری از یک جنگ نیابتی منطقهای، به بازی بزرگ ژئوپلیتیک در غرب آسیا ارتقا یافته است.
در نهایت، آنچه یمن را از یک بازیگر حاشیهای به تهدیدی راهبردی برای عربستان تبدیل کرده، نه یک سلاح خاص، بلکه ترکیب هوشمندانه تسلیحات دوربرد، تاکتیک محاصره دریایی و بهرهبرداری از شکافهای پدافندی ریاض است. معادلهای که تا پیش از این، هیچگاه به این شکل علیه پادشاهی سعودی رقم نخورده بود.
