«سهم ایران از دریای خزر نباید کاهش یابد.» این یکی از مهمترین مطالباتی است که با اقدام جدید دولت چهاردهم امروز در جامعه قوت گرفت. دولت مسعود پزشکیان لایحه الحاق ایران به کنوانسیون «وضعیت حقوقی دریای خزر» را با قید یک فوریت به مجلس ارسال کرد. این کنوانسیون 8 سال پیش در قزاقستان امضا شده بود، اما دولت به چه دلیل و با چه اولویتی این لایحه را در بحبوحه جنگ، شرایط اقتصادی و معیشتی بد، تورم، گرانی و... با قید یک فوریت به مجلس ارسال شده است؟ این سوال در هالهای از ابهام است و بار دیگر نگرانی درباره سهم نهایی ایران در خزر را زنده کرده تا به دیگر نگرانیهای این روزهای ایرانیها اضافه شود.
پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال 1991 دریای خزر بین ایران و شوروی مشترک و روابط دو کشور براساس دو معاهده 1921 و 1940 تنظیم میشد. اما پس از فروپاشی شوروی 5 کشور در دریای خزر ساحل داشتند؛ ایران، جمهوری آذربایجان، ترکمنستان و قزاقستان و روسیه. بسیاری بر این عقیدهاند که ایران باید همان مشارکت خود را در دریای خزر داشته باشد و نباید که به این کنوانسیون بپیوندد یا از خاک دریایی خود ذرهای عقبنشینی کند. کشورهای شوروی سابق هم باید سهم شوروی سابق را بین خود تقسیم کنند.در این میان اما شائبههایی هم به گوش رسید؛ شائبههایی مانند این که دولت در مقابل سهمی که به عمان در تنگه هرمز میدهد مجبور است به کشورهای شوروی سابق هم سهمی بدهد. یکی دیگر از شائبههایی که این روزها پررنگ شده رفاقت مسعود پزشکیان و علی اف است.
درباره ارائه لایحه الحاق ایران به کنوانسیون «وضعیت حقوقی دریای خزر» و سهم ایران از دریای خزر با احمد بخشایش اردستانی، نماینده اردستان و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس گفتوگو کرده است.
مشروح گفتوگو با احمد بخشایش اردستانی نماینده مجلس دوازدهم را بخوانید؛ بهتر است دولت پیش از بررسی لایحه توسط مجلس جهت افزایش سهم ایران اقدام کند
بخشایش اردستانی نماینده مجلس دوازدهم و عضو کمیسیون امنیت ملی در پاسخ به این سوال که چرا دولت در شرایط جنگی چنین لایحهای را به مجلس ارسال کرده است؟ به دیده بان ایران گفت: «این مسئله سابقهای بسیار طولانی دارد. پس از فروپاشی شوروی و ایجاد کشورهای جدید، پنج کشور در حاشیه دریای خزر قرار گرفتند. در آن زمان گفته میشد که شوروی …
