چشم افکار عمومی در بزنگاههای اجتماعی بیش از هر زمان دیگری به رسانه رسمی دوخته میشود؛ رسانهای که انتظار میرود علاوه بر اطلاعرسانی، نقش آرامکننده، اعتمادساز و تقویتکننده احساس عدالت را ایفا کند. اما گاه نحوه روایت و ادبیات این رسانه، خود به بخشی از مناقشه تبدیل میشود. تازهترین نمونه، حمله تند و خارج از اصول حرفهای یکی از مجریان صداوسیما به نادره رضایی، معاون سابق وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، پس از انتشار استوری او با مضمون «اعدام کاشتن تخم کینه است» بود؛ واکنشی که بار دیگر نقش صداوسیما در شکلگیری یا تشدید احساس بیعدالتی را به موضوع بحث تبدیل کرده و این گمانه را تقویت میکند رسانه ملی در مواجهه با مسائل حساس، بیش از آنکه به اقناع افکار عمومی کمک کند، به تعمیق شکافهای اجتماعی دامن میزند.
بیشتر بخوانید:
واکنش رئیس جبهه اصلاحات به پیامهای تهدیدآمیز به خاطر نامه اش به رئیس قوه قضائیه درباره اعدام ها
تمایز بنیادین میان زندگیهای سوگوارپذیر و غیرقابل سوگواری/ شهدای جنگی که سزاوار سوگواریند و کشتههای اعتراضی که هرچند شهید خوانده شدند، اما سوگشان محل سوال است
در موضوع اخیر، مجری برنامه با بهکارگیری تعابیری زشت و توهین آمیز، چون «ننگ بر شما» و اتهام «نفهمی نسبت به امنیت»، موضعی شبیه به یک دادستان سیاسی اتخاذ کرد. اما فارغ از ادبیات تند و قابل نقد او، مسئله اصلی و بنیادیتر، تحلیل رویکردی است که رسانه رسمی کشور در قبال ناآرامیها، مجازاتها، سوگ شهروندان و مفهوم «عدالت» در پیش گرفته است. رویکردی که نه تنها به التیام زخمهای جامعه کمکی نمیکند، بلکه خود به یکی از عوامل اصلی تعمیق شکافهای اجتماعی و شکلگیری احساس بیعدالتی بدل میشود. عدالت رسانهای؛ موضوعی فراتر از یک پرونده
موضوع این گزارش ورود به دعوای صداوسیما و منتقدان اعدام اعم از نادره رضایی و دیگران نیست؛ لذا قبل از ورود به یک تحلیل دقیق و منصفانه باید قلمرو بحث را به روشنی مشخص کنیم. مجازات اعدام در قوانین موضوعه جمهوری اسلامی ایران و فقه اسلامی، دارای مبانی قانونی و شرعی مشخصی است. مسئله خوب یا بد بودن مجازات اعدام به عنوان یک سازوکار کیفری، یا بررسی تخصصی روند دادرسی، پروندههای قضایی و کیفرخواستهای صادرشده، نیست. همه اینها موضوعات حقوقی …
