در حالی که دولت دونالد ترامپ با تمرکز بر برنامه هستهای وارد درگیری با ایران شد و مقامات ایرانی همواره تولید بمب اتمی را رد کردهاند، در طول جنگ، موضوع بسیار مهمتر رخ داد؛ اعمال اهرم فشار تهران بر تنگه هرمز که آشفتگی گستردهای بر تجارت جهانی انرژی وارد کرده است.
اثرات ویرانگر جنگ علیه ایران در جایجای جهان، از جمله در آمریکا، احساس شده است، جایی که مصرفکنندگان به طور فزایندهای از این مداخلهای که از پیش نامحبوب بود، ناامید میشوند؛ و با اینکه ترامپ دور دیگری از حملات وعدهدادهشده را که آن را «بزرگترین حمله از زمان جنگ جهانی دوم» توصیف کرده بود، لغو کرد، تسلط تهران بر یکی از مهمترین تنگههای دریایی جهان ممکن است در نهایت سلاحی قدرتمندتر از مهمات اتمی باشد که ایالات متحده برای اولین و آخرین بار در سال ۱۹۴۵ در میدان نبرد به کار برد.
جاشوا تالیس، مقام پیشین ارشد نیروی دریایی آمریکا که اکنون به عنوان مدیر برنامه امنیت متحدان و شرکای مرکز تحلیلهای نیروی دریایی (CNA) فعالیت میکند، به نیوزویک گفت: «توانایی ایران در تحمیل درد اقتصادی بر اقتصاد جهانی، از برخی جهات، سلاحی قدرتمندتر از بمب هستهای است.»
ارزان و مؤثر
ایران مدتها بود هشدار داده بود که در صورت رویارویی نظامی تمامعیار، تنگه هرمز را خواهد بست. این هشدارها به جنگ این کشور با عراق در دهه ۱۹۸۰ بازمیگردد، جنگی که برای دکترین نظامی جمهوری اسلامی، شکلدهنده بود، و بار دیگر با افزایش تنشها با آمریکا در پی خروج ترامپ از توافق هستهای ۲۰۱۵ در اولین دوره ریاستجمهوری خود در سال ۲۰۱۸، قوت گرفت.
اکنون، این هشدارها به واقعیت تبدیل شدهاند و اثرات بالقوه دائمی آن تازه در حال احساس شدن است.
گام جسورانه تهران ممکن است سطح بازدارندگی نظامی صریحی را که کشورهای مسلح به سلاح هستهای از آن برخوردارند، نداشته باشد، اما حتی مفهوم دیرینه سلاح هستهای به عنوان نوعی مصونیت کامل در برابر حمله، رو به افول است. ایالات متحده این را از نزدیک تجربه کرده است، زیرا پایگاههای خود در خاورمیانه را هدف حملات منظم جنگ نامتقارن ایران مییابد، نه برخلاف روسیه که در میانه جنگی که چهار سال و نیم پیش آغاز کرد، با حملات روزانه اوکراین مواجه است.
خفه کردن تجارت جهانی از طریق یک آبراه حیاتی درست در سواحل …
