نعیمه نظامدوست که سالها خاطرات و همکاریهای مشترکی با اکبر عبدی داشت، با شنیدن نام او دیگر نتوانست احساساتش را کنترل کند. بغضی که از همان لحظه در گلویش نشسته بود، شکست و اشکهایش بیاختیار جاری شد.
واکنش صادقانه و بیواسطه نعیمه نظامدوست نشان داد که جای خالی اکبر عبدی، تنها برای خانواده و دوستدارانش نیست؛ بلکه در دل همکاران و هنرمندانی که سالها در کنار او زندگی و کار کردهاند نیز همچنان عمیق و دردناک است. گاهی تنها شنیدن یک نام کافی است تا سیل خاطرات هجوم بیاورد و اشک، جای تمام حرفهای ناگفته را بگیرد.
این لحظه، یادآور این حقیقت بود که هنرمندان بزرگ حتی پس از رفتن نیز در قلب همکاران و مردم زنده میمانند و خاطره حضورشان هیچگاه از ذهنها پاک نخواهد شد.
نعیمه نظامدوست در خانوادهای ششنفره و با چهار خواهر بزرگ شده و فرزند سوم خانواده است. او تنها عضو خانواده محسوب میشود که وارد عرصه هنر شده است. این بازیگر همچنین درباره دوران کودکی خود گفته است که به فوتبال، بهویژه دروازهبانی، علاقه زیادی داشته و به دلیل روحیه پرجنبوجوش و شیطنتهایش، بیشتر اوقات رفتار و علایقی پسرانه داشته است.
