وقتی یک راکتور هستهای خاموش میشود، فعالیتهای هستهای داخل آن بلافاصله پایان نمییابد. برخی مواد رادیواکتیو باقیمانده در سوخت برای ماهها یا حتی سالها بهتدریج تجزیه میشوند و در این فرایند ذرات بسیار کوچکی به نام پادنوترینو تولید میکنند.
پادنوترینوها بهسختی با ماده برهمکنش دارند و به همین دلیل میتوانند تقریباً بدون مانع از راکتور و پوششهای محافظ اطراف آن عبور کنند. همین ویژگی باعث شده دانشمندان بتوانند از آنها برای شناسایی فعالیت باقیمانده یک راکتور استفاده کنند.
پژوهشگرانی در فرانسه اکنون برای نخستین بار موفق شدهاند این سیگنال بسیار ضعیف را از یک راکتور کاملاً خاموش شناسایی کنند.
آشکارساز این گروه در یک تأسیسات زیرزمینی و حدود ۴۰۰ متر دورتر از دو قلب راکتور نیروگاه هستهای چوز در شمال فرانسه قرار دارد. این آشکارساز حاوی مایعی است که هنگام برخورد پادنوترینو با آن، یک جرقه بسیار کوچک نور ایجاد میکند و به دانشمندان اجازه میدهد این ذرات را شناسایی کنند.
پژوهشگران …
