نازون در نخستین بخش نامه تأکید کرده که فسخ قرارداد، تصمیم شخصی، آگاهانه، قطعی و بدون ابهام خودش است و نه اقدامی مستقل از سوی مدیر برنامههایش. این تأکید از نظر حقوقی اهمیت زیادی دارد؛ چراکه باشگاه نمیتواند در ادامه مدعی شود نماینده بازیکن بدون اختیار کافی اقدام به فسخ کرده است.
قرارداد مورد اختلاف در ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۵ امضا شده و طبق این نامه تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۷ اعتبار داشته است. نازون مدعی است با وجود سررسید چند پرداخت و ارسال اخطارهای متعدد، استقلال از انجام کامل تعهدات مالی خودداری کرده و حتی در پاسخ نهایی نیز راهکار مشخصی برای تسویه ارائه نداده است.
اختلاف بزرگ بر سر دو قسط
محور اصلی پرونده، مطالبه ۶۰۰ هزار یورویی نازون است. طبق ادعای او، مبلغ ۲۰۰ هزار یورو در تاریخ ۱۵ مه ۲۰۲۶ و مبلغ ۴۰۰ هزار یورو در اول ژوئیه همان سال سررسید شده، اما هیچیک بهصورت کامل پرداخت نشدهاند.
در این میان، اختلاف مهمی نیز بر سر یک پرداخت ۲۰۰ هزار یورویی در ماه آوریل وجود دارد. استقلال ظاهراً این پرداخت را پیشپرداخت قسط ۱۵ مه تلقی کرده، اما نازون میگوید مبلغ انتقالیافته در روزهای ۹ و ۱۰ آوریل، مربوط به قسط عقبافتاده ۱۵ مارس بوده است.
بازیکن برای اثبات ادعای خود به روند مکاتبات اشاره کرده است؛ مطالبه قسط مارس در ۱۸ مارس، پذیرش سررسید از سوی باشگاه، ارائه اطلاعات بانکی، ارسال اخطار رسمی در چهارم آوریل و پرداخت مبلغ ۲۰۰ هزار یورویی بلافاصله پس از این پیگیریها.
از نگاه نازون، استقلال نمیتواند چند ماه بعد همان پرداخت را بهعنوان پیشپرداخت قسط مه معرفی کند. به همین دلیل او قسط مارس را تسویهشده، اما دو قسط مه و ژوئیه را همچنان پرداختنشده میداند.
مهاجم هائیتیایی همچنین ادعای باشگاه درباره ۵۹ هزار یورو اضافهپرداخت را رد کرده و معتقد است برخی مبالغ مرتبط با ایجنت، هزینههای قانونی و کسورات فدراسیونی بهاشتباه در محاسبات استقلال بهعنوان دریافتی خالص بازیکن ثبت شدهاند.
پرونده فقط مالی نیست
نازون تلاش کرده فسخ خود را صرفاً بر پایه بدهی مالی بنا نکند. در بخش دیگری از نامه، او چند رفتار باشگاه را بهعنوان تخلفات انباشتهای مطرح کرده که به ادعای وی، رابطه کاری میان طرفین را از بین برده است.
یکی از مهمترین موارد، تناقض درباره زمان آغاز تمرینات پیشفصل است. براساس نامه، استقلال در دوم ژوئیه اعلام کرده بود تمرینات از ۱۲ ژوئیه آغاز میشود، اما یک روز پیش از این تاریخ، یعنی در ۱۱ ژوئیه، نازون را به غیبت غیرموجه متهم کرده است.
موضوع ویزا و سفر نیز یکی دیگر از محورهای شکایت بازیکن است. نازون مدعی شده در ۱۸ ژوئیه، ویزایی برای او ارسال شده که به گذرنامه قبلیاش مربوط بوده و قابلیت استفاده نداشته است. او میگوید بلافاصله گذرنامه جدید را در اختیار باشگاه قرار داده، اما تا زمان ارسال نامه فسخ، بلیت و هماهنگی نهایی سفر در اختیارش قرار نگرفته بود.
نادیده گرفتن نماینده رسمی بازیکن نیز در این نامه مورد تأکید قرار گرفته است. نازون نوشته با وجود ارائه وکالتنامه رسمی، باشگاه بارها مکاتبات قراردادی و انضباطی را مستقیماً برای او ارسال کرده و نمایندهاش را در جریان قرار نداده است.
او همچنین تمام اتهامات احتمالی درباره مسائل انضباطی و شرطبندی را رد کرده و نوشته هیچ رأی قطعی، مستند و ابلاغشدهای علیه او وجود ندارد. به اعتقاد نازون، طرح اتهاماتی که هنوز اثبات نشدهاند، نمیتواند مبنایی برای حذف مطالبات مالی و حقوق قراردادی باشد.
استناد مستقیم به مقررات فیفا
نازون در بخش حقوقی نامه خود به ماده ۱۴ مقررات وضعیت و انتقال بازیکنان فیفا استناد کرده است؛ مادهای که در صورت از بین رفتن امکان ادامه رابطه قراردادی براساس حسن نیت، اجازه فسخ با دلیل موجه را میدهد.
او تأکید کرده که عدم پرداختهای تکراری، خودداری استقلال از اصلاح تخلفات، تناقض در اقدامات
انضباطی، مشکلات مربوط به ویزا و سفر و نادیده گرفتن نماینده قانونی، در مجموع ادامه همکاری را غیرممکن کردهاند.
در نامه همچنین به ماده ۱۴ مکرر، مربوط به مطالبات عقبافتاده، و ماده ۱۷ مقررات فیفا درباره غرامت ناشی از نقض قرارداد اشاره شده است. نازون اعلام کرده علاوه بر اصل طلب ۶۰۰ هزار یورویی، حق مطالبه سود، غرامت باقیمانده قرارداد، سایر مزایای پرداختنشده و هزینههای حقوقی را برای خود محفوظ میداند.
این موضوع نشان میدهد رقم نهایی پرونده، در صورت ارجاع به فیفا، میتواند بهمراتب بیشتر از ۶۰۰ هزار یورو باشد؛ چراکه این عدد تنها اصل مطالبات سررسیدشده از نگاه بازیکن است و ارزش باقیمانده قرارداد یا غرامت احتمالی را شامل نمیشود.
استقلال در آستانه یک پرونده حساس
با وجود لحن قاطع نامه، هنوز نمیتوان فسخ نازون را از نظر حقوقی قطعی دانست. این سند، اخطار یکطرفه بازیکن است و نه رأی دادگاه فوتبال فیفا. اگر استقلال ادعاهای مطرحشده را نپذیرد، مرجع بینالمللی باید درباره وجود یا نبود «دلیل موجه» تصمیمگیری کند.
استقلال احتمالاً در دفاع از خود بر نحوه محاسبه پرداخت آوریل، ادعای اضافهپرداخت، مسائل انضباطی، شرایط سفر و مکاتبات انجامشده تکیه خواهد کرد. در مقابل، نازون پرونده خود را بهشکلی تنظیم کرده که تقریباً تمام دفاعیات احتمالی باشگاه را از پیش پاسخ دهد.
اگر ادعای بازیکن پذیرفته شود، استقلال ممکن است علاوه بر پرداخت مطالبات، با غرامت سنگینتر و حتی خطر مجازاتهای انضباطی و نقلوانتقالاتی روبهرو شود. اما اگر فیفا نتیجه بگیرد تخلفات باشگاه برای فسخ فوری کافی نبوده، نازون نیز ممکن است مسئول نقض یکطرفه قرارداد شناخته شود.
آنچه اکنون قطعی به نظر میرسد، این است که اختلاف نازون و استقلال از مرحله مکاتبات داخلی عبور کرده و وارد فاز حقوقی جدی شده است؛ پروندهای که نحوه تخصیص یک پرداخت ۲۰۰ هزار یورویی، سرنوشت قسط ۴۰۰ هزار یورویی و اعتبار اخطارهای ارسالشده، نقش تعیینکنندهای در نتیجه نهایی آن خواهند داشت.
