علی منصوریان در کمین بازیکن پرسپولیس/ توافق نهایی انجام شد؛ شکار جدید سرمربی ایرانی - پارس فوتبال

بعد از حواشی پیرامون قرارداد آسانی با استقلال و ماجرای فسخ قراردادش، مدیر برنامه ایرانی یاسر آسانی، انتشار نامه فسخ قرارداد این بازیکن با استقلال را تکذیب کرد و مدعی شد نامه منتشرشده با هوش مصنوعی دستکاری شده و امضای وکیل آسانی را ندارد.

او گفت پیش از بازگشت آسانی به ایران، اخطار فسخ برای استقلال ارسال شده بود، اما باشگاه متعهد به پرداخت مطالبات شد و به همین دلیل بازیکن به ایران برگشت و همچنان به قرارداد قبلی خود پایبند است.

این فرد همچنین تأکید کرد که این بازیکن از رقیب استقلال، یعنی پرسپولیس، پیشنهادی حدود ۲ میلیون دلار در سال به‌علاوه آپشن‌ها داشته، اما با وجود این پیشنهاد، تصمیم گرفتند به استقلال کمک کنند و آسانی به ایران بازگشت.

اظهارات مدیر برنامه یاسر آسانی، پیش از هر چیز یک سؤال اساسی ایجاد می‌کند: اگر یاسر آسانی در زمان مذاکره با پرسپولیس همچنان بازیکن تحت قرارداد استقلال بوده، او و نمایندگانش با چه مجوز و بر چه مبنای حقوقی وارد مذاکره با باشگاه دیگری شده‌اند؟

اصل ماجرا را نمی‌توان هم‌زمان از دو مسیر متعارض روایت کرد. از منظر حقوقی، دست‌کم دو فرض اصلی قابل بررسی است:

فرض نخست: قرارداد آسانی با استقلال در زمان مذاکرات با پرسپولیس همچنان معتبر و لازم‌الاجرا بوده است.

در این صورت، قبل از هر بحث دیگری باید مشخص شود مذاکرات با پرسپولیس دقیقاً از چه تاریخی آغاز شده، چه اشخاصی در آن نقش داشته‌اند و نخستین تماس، پیشنهاد یا مذاکره در چه زمانی صورت گرفته است.

اگر بازیکن در آن مقطع همچنان تحت قرارداد استقلال بوده، مسئله تماس و مذاکره با باشگاه دیگر می‌تواند از نظر حقوقی محل ایراد باشد.

بنابراین مسئله صرفاً این نیست که «نامه فسخ دستکاری شده یا نشده است». این موضوع البته می‌تواند در جای خود بسیار مهم باشد، اما یک سؤال مقدماتی همچنان باقی می‌ماند: آسانی، ایجنت او و هر شخص دیگری که از جانب بازیکن عمل کرده، در زمانی که قرارداد استقلال برقرار بوده، بر چه مبنایی با پرسپولیس وارد مذاکره شده‌اند؟

فرض دوم: آسانی پیش از مذاکرات، قرارداد خود با استقلال را به‌طور یک‌طرفه فسخ کرده و بر این مبنا خود را بازیکن آزاد می‌دانسته است.

این همان فرضی است که ممکن است برای توجیه مشروعیت مذاکرات با پرسپولیس مطرح شود. اما پذیرش چنین ادعایی، آثار حقوقی دیگری به همراه دارد که نمی‌توان از آنها عبور کرد.

ایجنت نمی‌تواند برای توجیه مذاکره با پرسپولیس استدلال کند که «قرارداد استقلال قبلاً خاتمه یافته و بازیکن آزاد بوده است»، اما در مرحله بعد، رابطه آسانی با استقلال را بدون هیچ توضیح حقوقی، صرفاً ادامه خودکار همان قرارداد قبلی قلمداد کند.

اگر فسخ قبلی واقعاً معتبر و مؤثر بوده و رابطه قراردادی را خاتمه داده باشد، باید روشن شود بازگشت بعدی طرفین به همکاری بر چه مبنای حقوقی صورت گرفته است: آیا قرارداد جدیدی منعقد شده؟ آیا طرفین صریحاً درباره احیا یا استمرار رابطه قراردادی توافق کرده‌اند؟ آیا توافق، الحاقیه یا سند دیگری وجود داشته که آثار حقوقی فسخ را تغییر داده باشد؟

به زبان ساده، روایت مدیر برنامه آسانی باید بتواند یکی از این دو وضعیت را توضیح دهد:

یا آسانی هنگام مذاکره با پرسپولیس همچنان بازیکن استقلال بوده است؛ در این صورت باید درباره زمان، نحوه و مبنای تماس و مذاکره با باشگاه دیگر پاسخ داده شود.

یا قرارداد استقلال پیش از آن واقعاً فسخ شده و آسانی خود را بازیکن آزاد می‌دانسته است؛ در این صورت باید توضیح داده شود رابطه قراردادی بعدی او با استقلال بر اساس چه سند و سازوکار حقوقی شکل گرفته است.

نمی‌توان برای مشروع جلوه دادن مذاکره با یک باشگاه به «پایان قرارداد» استناد کرد و هرجا آثار حقوقی همان پایان قرارداد نامطلوب شد، دوباره به «استمرار قرارداد قبلی» بازگشت. اعتبار هر یک از این روایت‌ها در نهایت وابسته به مفاد اسناد و توالی دقیق وقایع است.

پرسپولیس؛ ناخواسته وارد یک اختلاف پیچیده شده است

در این میان، موقعیت پرسپولیس نیز اهمیت ویژه‌ای دارد. اگر مشخص شود این باشگاه بر مبنای اطلاعاتی وارد مذاکره شده که مطابق آن، بازیکن آزاد معرفی شده است، باید میان رفتار خود باشگاه و اطلاعاتی که از سوی بازیکن، ایجنت یا واسطه‌ها در اختیار آن قرار گرفته، تفکیک قائل شد.

اما اگر اسناد نشان دهد مذاکرات در زمانی انجام شده که قرارداد استقلال همچنان برقرار بوده، مسئله می‌تواند ابعاد حقوقی متفاوت و بالقوه جدی‌تری پیدا کند و استقلال نیز، بسته به اسناد و اظهارات ایجنت، می‌تواند شکایت جدی را آغاز کند.

از سوی دیگر، اگر نهایتاً معلوم شود نام پرسپولیس بدون وجود مذاکره واقعی یا با ارائه اطلاعات خلاف واقع، صرفاً به‌عنوان ابزار فشار در اختلاف میان آسانی و استقلال مورد استفاده قرار گرفته، خود پرسپولیس نیز می‌تواند بررسی کند که آیا از حیث حقوقی امکان اعتراض یا طرح ادعا نسبت به لطمه احتمالی به نام و اعتبار باشگاه وجود دارد یا خیر.

بنابراین پرسپولیس ممکن است در این پرونده نه الزاماً طرف اصلی اختلاف، بلکه باشگاهی باشد که باید مشخص شود چگونه، در چه زمانی و بر اساس اطلاعات چه اشخاصی وارد این ماجرا شده است.تله‌ای که ممکن است ابعاد تازه‌ای پیدا کند

اگر استراتژی اولیه این بوده که با استناد به فسخ یک‌طرفه، بازیکن آزاد معرفی شود تا امکان مذاکره با باشگاه دیگری فراهم گردد، اکنون همان ادعای فسخ می‌تواند پرسش‌های حقوقی تازه‌ای ایجاد کند؛ زیرا هر ادعای حقوقی، آثار حقوقی خودش را نیز به دنبال دارد.

اگر فسخ وجود داشته، باید آثار آن پذیرفته و رابطه قراردادی بعد از آن توضیح داده شود.

اگر فسخ مؤثر نبوده، باید مشروعیت مذاکراتی که در فاصله زمانی مورد بحث انجام شده، بررسی شود.

و اگر اساساً مذاکراتی با پرسپولیس در کار نبوده یا واقعیت آن با آنچه مطرح شده متفاوت بوده است، آنگاه پرسش دیگری مطرح می‌شود: چرا و با چه هدفی این ایجنت نام پرسپولیس را وارد این ماجرا کرده است؟

بیشتر بخوانید: خطر محرومیت از بیخ گوش آسانی و استقلال گذشت؟

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ پرسپولیس بعد از کنار رفتن رضا درویش و تیم مدیریتی او، روزهای سختی را پشت سر گذاشت؛ تیمی که فصل گذشته با وجود تغییرات روی نیمکت و حضور اوسمار، نتوانست از بحران خارج شود و با مجموعه‌ای از بازیکنان پا به سن گذاشته و پرحاشیه، به تیمی معمولی تبدیل شد. حتی حضور در تورنمنت سه‌جانبه نیز نتوانست تصویری امیدوارکننده از آینده سرخ‌ها ارائه کند. تابستان امسال اما ورق برگشت.

پیمان حدادی در فصل نقل‌وانتقالات عملکردی قابل قبول داشت. او در انتخاب سرمربی به سراغ یک گزینه داخلی امتحان‌پس‌داده و پرسپولیسی رفت و برخلاف برخی سناریوهای پرهزینه، وارد پروژه جذب مربی خارجی نشد. در بازار بازیکنان نیز خبری از خریدهای هیجانی و ستاره‌های گرانقیمت نبود و سیاست باشگاه به سمت جوان‌گرایی، نوسازی و ساختن تیمی برای آینده رفت. پرسپولیس پوست‌اندازی کرد و استارت امیدوارکننده‌ای در لیگ زد؛ درست در همین نقطه اما ظاهراً عده‌ای یاد صندلی مدیریت افتاده‌اند!

حالا که بحران‌های اصلی پشت سر گذاشته شده، تیم بسته شده و هواداران نسبت به شرایط فنی و نقل‌وانتقالاتی رضایت نسبی دارند، بعضی جریان‌های پشت پرده ظاهراً به دنبال آن هستند که در شرایط آرام، حاصل زحمات دیگران را مصادره کنند و به صندلی مدیریت باشگاه برسند؛ لقمه‌ای آماده که بدون تحمل هزینه‌های دوران بحران، در اختیارشان قرار گیرد. در مرکز این تحرکات، یک عضو پرنفوذ هیأت‌مدیره قرار دارد؛ فردی که پیش از این نیز دست‌کم دو بار برای در اختیار گرفتن سکان مدیریتی پرسپولیس خیز برداشته و حالا سومین پروژه خود را کلید زده. این پروژه را می‌توان «کودتای خاموش» گذاشت؛ کودتایی که قرار نیست با سروصدا آغاز شود، بلکه از تغییرات تدریجی، جابه‌جایی افراد و مهندسی ترکیب قدرت در هیأت‌مدیره عبور می‌کند.

مسأله فقط علاقه یک عضو هیأت‌مدیره به صندلی مدیرعاملی نیست؛ پرسش اصلی این است که آیا قرار است ساختار مدیریت پرسپولیس به تدریج به یک ساختار موازی تبدیل شود؟ ساختاری که در آن یک فرد، فراتر از جایگاه رسمی خود، در سیاست‌گذاری، امور اجرایی، رسانه، انتصابات، عزل‌ونصب‌ها و حتی تصمیمات مربوط به تیم‌های پایه و فوتبال زنان صاحب نفوذ باشد؟ اگر پاسخ مثبت است، این دیگر اختلاف‌نظر مدیریتی نیست؛ تلاش برای قبضه کردن قدرت در باشگاهی است که متعلق به هواداران است، نه یک فرد یا یک جریان خاص.

شنیده‌ها از آن حکایت دارد که همزمان با انتشار بعضی اخبار درباره احتمال تغییرات مدیریتی در پرسپولیس، تلاش‌هایی برای تغییر موازنه قدرت در باشگاه آغاز شده. سناریو ظاهراً ساده است؛ ابتدا تغییر بعضی افراد، سپس چینش نیروهای همسو در تعدادی از کرسی‌های هیأت‌مدیره و در نهایت شکل‌گیری اکثریتی که بتواند تصمیمات کلیدی باشگاه را در مسیر مورد نظر این عضو پرنفوذ هدایت کند. اگر چنین پروژه‌ای واقعاً در حال اجرا باشد، سؤال بزرگ این است که هدف از این همه تلاش چیست؟

پاسخ را شاید بتوان در همان صندلی مدیریتی جست‌وجو کرد؛ صندلی‌ای که بعضی افراد برای رسیدن به آن ظاهراً بارها نقشه کشیده‌اند و حالا بهترین زمان را برای اجرای سناریوی تازه مناسب دیده‌اند؛ زمانی که تیم فوتبال از بحران عبور کرده، نقل‌وانتقالات به پایان رسیده و مدیر فعلی می‌تواند ثمره تصمیماتش را در زمین ببیند. این دقیقاً همان نقطه‌ای است که باید مراقب بود؛ مبادا کسی بخواهد در روزهای سخت کنار گود بایستد، اما وقتی تیم ساخته شد و شرایط آرام گرفت، برای تصاحب فرمان باشگاه وارد میدان شود.

از سوی دیگر، اگر واقعاً مدیرعامل یا هیأت‌مدیره پرسپولیس ضعیف هستند و تغییر آنها ضرورت دارد، راه درست کاملاً روشن است: عملکرد همه اعضای هیأت‌مدیره باید بررسی شود، نقاط ضعف مشخص شود و درباره ادامه فعالیت یا پایان کار هرکدام تصمیم گرفته شود.

اینکه یک عضو هیأت‌مدیره با اتکا به ارتباطات و نفوذ خود تلاش کند ترکیب قدرت را تغییر دهد تا در نهایت خودش به قدرت بلامنازع باشگاه تبدیل شود، نه اصلاح مدیریتی است و نه اقدامی در راستای منافع پرسپولیس.

پرسپولیس پیش از این نیز هزینه ساختارهای موازی، چندصدایی مدیریتی و جنگ قدرت درون باشگاه را پرداخته. نتیجه این مدل مدیریت چیزی جز حاشیه، بی‌ثباتی، تصمیمات متناقض و فرسایش سرمایه اجتماعی باشگاه نبوده است. اکنون سؤال این است: آیا قرار است دوباره همان مسیر تکرار شود؟

عضو پرنفوذ هیأت‌مدیره که حالا برای سومین بار چشم به صندلی مدیریت دوخته، باید بداند که پرسپولیس آزمایشگاه پروژه‌های قدرت نیست. اگر ادعایی درباره ناکارآمدی مدیریت فعلی وجود دارد، باید شفاف و رسمی مطرح شود و اگر قرار است تغییری اتفاق بیفتد، باید بر اساس کارنامه باشد، نه مهندسی پشت پرده. هواداران پرسپولیس حق دارند بدانند چه کسانی در روزهای آرام باشگاه، در حال طراحی تغییرات هستند و چه کسی قرار است از این تغییرات سود ببرد. پرسپولیس مدیر می‌خواهد، نه مالک پشت پرده؛ اصلاح می‌خواهد، نه کودتای خاموش.

خبرورزشی: به ثمر رسیدن گل چهارم پرسپولیس در مصاف با استقلال خوزستان در سومین دقیقه وقت‌های تلف شده این تیم با یک گل بیشتر نسبت به استقلال تهران و با ۳ امتیاز از دیدار دوم ۶ امتیازی شد و به صدر جدول رده‌بندی لیگ برتر رفت.

بازگشت پرسپولیس به صدر جدول رده‌بندی لیگ برتر پس از مدت‌ها دوری از این جایگاه که به دغدغه اصلی هواداران و پیشکسوتان این باشگاه تبدیل شده بود موجی از خوشحالی و امیدواری به آینده و پایان این فصل را در دل آنها به راه انداخت.

هواداران پرسپولیس لابلای خوشحالی‌هایشان در شبکه‌های اجتماعی اعم از کانال‌های تلگرامی و صفحات اینستاگرامی به این موضوع نیز پرداختند که استقلالی‌ها الکی‌خوش‌هایی هستند که در لیگ برتر نیمه تمام و به خاطر اتفاقاتی که رخ داد و در صدر بودند خودشان را قهرمان می‌دانند، در حالی که قهرمان واقعی کسی است که در پایان فصل در صدر جدول بایستد.

طرفداران تیم قرمز پایتخت همچنین با تعریف و تمجید از عملکرد شاگردان مهدی تارتار همچنین با کری خوانی برای طرفداران استقلال معتقد بودند حالا جدول شکل و شمایل درستی به خودش گرفته و نوشتند مالک اصلی صدر به خانه برگشت. 

قطعا این کری خوانی ها در آستانه دیدارهای حساس هفته سوم هر دو تیم با تراکتور و سپاهان و پس از آن دربی هفته پنجم بر هرچه جذابتر شدن دیدار رودرروی دو تیم سرخابی پایتخت می افزاید.

یادآور می‌شود؛ تا پیش از برگزاری روز دوم مسابقات هفته دوم استقلال یک هفته و یک روز با بیشترین امتیاز و تفاضل گل بهتر نسبت به رقبا در صدر بود اما بعد از چند روز صدرنشینی در پایان دیدارهای روز دوم هفته دوم جایگاه خود را به رقیب همشهری پرسپولیس داد.