روزنامه گاتزتا دلو اسپورت در گزارشی به پیشینه این عبارت پرداخت و نوشت که دلپیرو با انتخاب این جمله، یکی از تأثیرگذارترین اتفاقات تاریخ روابط میان دو باشگاه میلان و یوونتوس را یادآوری کرده است.
دلپیرو در بخشی از پیام خود خطاب به بارزی نوشت که او نه تنها با عملکرد درخشانش در مستطیل سبز، بلکه با رفتار و منش حرفهای خود نیز الهامبخش نسلهای مختلف فوتبال بوده است. او همچنین از بارزی به عنوان نمادی ماندگار برای باشگاه میلان یاد کرد.
اما اشاره به عدد ۳۹، به حادثه تلخ ورزشگاه هیسل بازمیگردد. در هفتم مارس ۱۹۹۰ و پیش از دیدار میلان و میشلن در جام باشگاههای اروپا، فرانکو بارزی به همراه یکی از مدیران باشگاه میلان به محل وقوع فاجعه هیسل رفت؛ جایی که در فینال سال ۱۹۸۵ میان یوونتوس و لیورپول، ۳۹ نفر از هواداران، که بیشتر آنها طرفداران یوونتوس بودند، جان خود را از دست داده بودند.
بر اساس این گزارش، باشگاه میلان قصد داشت مراسمی رسمی برای گرامیداشت قربانیان برگزار کند، اما با مخالفت مسئولان بلژیکی روبهرو شد. با این حال، بارزی بدون برگزاری مراسم رسمی و تنها با ابتکار شخصی خود، دستهگلی شامل ۳۹ شاخه رز سرخ را در محل حادثه قرار داد؛ اقدامی نمادین که به احترام هر یک از قربانیان انجام شد.
این رفتار انسانی، که از سوی کاپیتان بزرگترین رقیب یوونتوس صورت گرفت، بازتاب گستردهای در ایتالیا داشت. چندی بعد، هواداران یوونتوس در ورزشگاه کموناله با نصب بنری که روی آن نوشته شده بود «بارزی، ۳۹ بار از تو سپاسگزارم»، از این حرکت قدردانی کردند؛ پیامی که به یکی از خاطرات ماندگار تاریخ فوتبال ایتالیا تبدیل شد.
اکنون و پس از گذشت ۳۶ سال، دلپیرو با تکرار همان عبارت، یاد فرانکو بارزی را گرامی داشت؛ ادای احترامی که نشان میدهد جایگاه این اسطوره تنها به افتخارات ورزشی او محدود نبود، بلکه شخصیت، اخلاق و رفتار او نیز فراتر از مرزهای رقابت میان میلان و یوونتوس، احترام جامعه فوتبال ایتالیا را برانگیخته بود.
