روزنامه قطری العربی الجدید در گزارشی نوشت: هر از گاهی برخی کشورها و مؤسسات از راهاندازی پروژهها و کریدورهای بزرگ دریایی، زمینی و لجستیکی سخن میگویند که میتوانند جایگزینی برای کانال سوئز باشند؛ مسیری که یکی از مهمترین آبراههای جهان به شمار میرود و بخش قابل توجهی از تجارت جهانی، بهویژه مبادلات میان آسیا و اروپا، از آن عبور میکند.
یکی از تازهترین طرحهایی که توجهها را به خود جلب کرده، مسیر دریای شمال است که چین بر استفاده از آن برای انتقال کالا میان شرق آسیا و اروپا تأکید دارد. بر اساس برآوردهای مطرحشده، این مسیر در برخی سفرها میتواند نسبت به مسیر کانال سوئز حدود ۵۰ درصد کوتاهتر باشد.
با این حال، استفاده از مسیر دریای شمال موضوع تازهای نیست. پیش از این نیز شرکتهای بزرگ کشتیرانی از جمله شرکت دانمارکی مرسک از این مسیر استفاده کردهاند و روسیه نیز سالها است برای افزایش تردد دریایی در این مسیر که از نزدیکی مورمانسک تا تنگه برینگ امتداد دارد، برنامهریزی میکند.
در کنار این مسیر، کریدور شمال–جنوب نیز یکی دیگر از طرحهایی است که ایران طی سالهای گذشته آن را بهعنوان مسیر جایگزین برای انتقال کالا میان آسیا و اروپا دنبال کرده است. این کریدور، با ترکیبی از حملونقل دریایی و زمینی، هند را از طریق ایران و دریای خزر به روسیه و سپس اروپا متصل میکند.
در منطقه همچنین طرحهای دیگری مطرح شدهاند؛ از جمله پروژههای مرتبط با انتقال کالا از طریق سرزمینهای اشغالی، طرحهای ریلی و جادهای میان بنادر دریای سرخ و مدیترانه و کریدور اقتصادی هند–خاورمیانه–اروپا. پروژه «راه توسعه» نیز که بنادر خلیج فارس را از مسیر عراق و ترکیه به بازارهای اروپا متصل میکند، از دیگر طرحهایی است که میتواند بخشی از ظرفیت حملونقل منطقه را به خود اختصاص دهد.
افزایش ناامنی در آبراههای منطقه نیز به بحث درباره این مسیرها دامن زده است. بسته شدن تنگه هرمز و همچنین تهدیدهای مربوط به تردد کشتیها در تنگه بابالمندب، …
