دشمنی میان مسلمانان، همیشه از اختلاف عقیده آغاز نمیشود؛ گاهی اختلافات مذهبی، بهانهای برای پروژهای بزرگتر میشوند؛ پروژهای که هدفش نه دفاع از شیعه است و نه دفاع از اهل سنت، بلکه قرار دادن مسلمانان در برابر یکدیگر است.
در چنین شرایطی، «وحدت» تنها یک توصیه اخلاقی یا عنوانی مناسبتی نیست، بلکه ضرورتی سیاسی و راهبردی برای جهان اسلام است؛ ضرورتی که ریشه آن را میتوان در سیره پیامبر اکرم(ص) نیز مشاهده کرد.
پیامبر(ص) پس از ورود به مدینه، یکی از اقدامات مهم خود را بر ایجاد عقد اخوت میان مسلمانان قرار دادند؛ مسلمانانی که با وجود تفاوتهای اجتماعی، قومی و طبقاتی، در جامعه اسلامی تازهتأسیس باید یکدیگر را برادر میدیدند. این برادری صرفاً یک تعبیر تشریفاتی نبود؛ بلکه به معنای برخورداری مسلمانان از حقوق متقابل و احساس مسئولیت نسبت به سرنوشت یکدیگر بود. …
