حسین شریعتمداری طی یادداشتی نوشت:
۱- بعد از فتنه آمریکایی- اسرائیلی ۸۸ و افشای این واقعیت شرمآور و غیرقابل انکار که سران و عوامل اصلی فتنه (و نه همه آنها) از بیگانگان دستور گرفته بودند، هسته اصلی جماعت مدعی اصلاحات که با افشای خیانت خود، احساس انزوا میکردند، برای بازگشت به شرایط قبل از فتنه و پاک کردن خیانتی که مرتکب شده بودند، شعار «آشتی ملی»! سردادند. با مراجعه به روزنامهها و سایتهای تحت مدیریت این جریان به وضوح میتوان دید که شعار آشتی ملی! ترجیعبند بسیاری از نوشتهها و مصاحبههای این جماعت بوده است.
رهبر شهید و هوشمند انقلاب که مانند همیشه، آنچه را دیگران در آینه دیده نمیدیدند حضرت ایشان در خشت خام میدیدند، انگیزه پنهان در این ترفند را برملا کرده و فرموده بودند: «ملّت ایران ایستادهاند، مجتمع هستند. حالا یک عدّهای یاد گرفتهاند تعبیرات «آشتی ملّی، آشتی ملّی» [را گفتن]؛ این حرفها به نظر من معنی ندارد؛ مردم مجتمعند، با هم متّحدند؛ آنجایی که پای اسلام در میان است، پای ایران در میان است، پای استقلال در میان است، پای ایستادگی در مقابل دشمن در میان است، مردم با همه وجودشان ایستادهاند. ممکن است در فلان مسئله سیاسی دو نفر با هم اختلاف نظر داشته باشند [امّا] تأثیری نمیگذارد. چرا میگویید آشتی؟ مگر قهرند که بیایند با هم آشتی کنند؟ این تعبیرات را روزنامهها پَر و بال میدهند، متوجّه نیستند که اشکال ایجاد میکند. وقتی شما میگویید آشتی، مثل این است که یک قهری وجود دارد؛ [درحالیکه] قهری وجود ندارد». حضرت ایشان در ادامه به خط قرمز وحدت اشاره کرده و حساب زاویهدارها را از حساب مردم جدا نموده و میفرمایند: «بله، مردم ما با آن کسانی که به روز عاشورا اهانت کردند قهرند. ملّت با آنهایی که روز عاشورا، با قساوت، با لودگی، با بیحیایی آمدند جوان بسیجی را در خیابان لخت کردند و کتک زدند، قهر است. با اینها آشتی هم نمیکنیم». ۲۷/۱۱/۱۳۹۵ دیدار با مردم آذربایجان شرقی.
دقت کنید! آقای شهید با نگاهی که مانند همیشه نگاهی حکیمانه است، تاکید میفرمایند وحدت با کسانی که از مبانی و اصول اسلام و انقلاب فاصله گرفتهاند، نه فقط نشانه وحدت نیست بلکه در تضاد با وحدت نیز هست و تاکید میکنند که، با اینها قهریم «و آشتی هم نمیکنیم».
۲- امام راحلمان رضوانالله تعالیعلیه با تاکید میفرمودند: «من از همه میخواهم، من التماس میکنم به ملت ایران، من دست ملت ایران را میبوسم، اسلام را میخواهند ببرند.... این غربزدهها را کنار بگذارند. عدهشان خیلی زیاد هم نیست، اما فضولیشان زیاد است؛ عده زیاد نیست، ادعایشان زیاد است». ۲۵ خرداد ۱۳۵۸.
۳- و این هم توصیههای آقای شهیدمان خطاب به نامزدهای ریاست جمهوری: «من به این حضرات محترم عرض میکنم که با خداوند خودتان عهد کنید که اگر موفق شدید و توانستید مسئولیتی به دست آورید، کسان و کارگزاران خود را از کسانی قرار ندهید که ذرهای با انقلاب زاویه دارند. آن کسی که با انقلاب، با امام راحل، با نظام اسلامی ذرهای زاویه داشته باشد، او به درد شما نمیخورد. او همکار خوبی برای شما نخواهد بود. آن کسی که دلبسته آمریکا باشد و تصور کند که بدون لطف آمریکا نمیشود قدم از قدم برداشت در کشور، او برای شما همکار خوبی نخواهد بود. او از ظرفیتهای کشور استفاده نخواهد کرد. او خوب مدیریت نخواهد کرد. آن کسی که راهبرد دین و شریعت را مورد بیاعتنایی قرار بدهد، او با شما همکار خوبی نخواهد بود. کسی را انتخاب کنید که اهل دین، اهل شریعت، اهل انقلاب، اهل اعتقاد کامل به نظام باشد. اگر شما نامزدهای محترم، یک چنین عهدی با خدای خودتان ببندید، بدانید که کارهایی که برای انتخابات میکنید، همهاش حسنه خواهد بود. اگر یک چنین نیتی داشته باشید، اگر یک چنین عهدی با خدا ببندید، کارهای انتخاباتی میشود یک کار حسنه. پیش خدای متعال ثواب خواهد داشت. امیدواریم خدای متعال توفیقات خودش را بر همه آنها، بر همه ما نازل کند». ۵ تیرماه ۱۴۰۳.
۴- اکنون با توجه به رهنمودهای امام راحل و امام شهیدمان که علاوه بر واجبالاطاعه بودن، جایگاه علمی برجسته و مستندی نیز دارد، به آسانی میتوان نتیجه گرفت وفاق نمیتواند و نباید با افراد و گروههایی باشد که با مبانی انقلاب، نظام و امام زاویه دارند و به فرموده آقای شهیدمان «دلبسته آمریکا هستند و تصور میکنند که بدون لطف آمریکا نمیشود قدم از قدم برداشت». متأسفانه این روزها، افراد و جریاناتی از این طیف را میتوان دید که به بهانه «وفاق»! در برخی از مراکز حساس نظام حضور دارند، حضوری نابایسته که یکی از آفتهای خطرناک و خط قرمز وفاق است.
