بیش از هفت دهه است که نام نهادها و چارچوبهای سیاسی و نظامی که توسط اشغالگران اسرائیلی برای اشغال سرزمین فلسطین به کار گرفته شدهاند، تغییر کرده است، همانطور که ابزارهای مورد استفاده برای اجرای آنها نیز تغییر کرده است. با این حال، صحنههای یورش به روستاها، آتش زدن خانهها و محصولات کشاورزی، مصادره زمینها، محدود کردن تردد ساکنان و آوارگی اجباری آنها، یک سوال تاریخی را پیش میکشد: شیوههای شهرکنشینان اسرائیلی در کرانه باختری امروز تا چه حد شبیه روشهای به کار گرفته شده توسط گروهکهای صهیونیستی در طول فاجعه «نکبت» فلسطین در سال ۱۹۴۸ است؟ مقایسه این دو دوره به معنای تطابق دقیق نیست زیرا زمینه سیاسی و نظامی اساسا متفاوت است. در سال ۱۹۴۸، شبهنظامیان مسلح صهیونیست جنگی برای نابودی و آوارگی فلسطینیها به راه انداختند که به تأسیس رژیم جعلی اشغالگر اسرائیل و اخراج صدها هزار فلسطینی منجر شد. در مقابل، شهرکنشینان امروز در سرزمین اشغالی و تحت نظارت یک دولت اسرائیلی موجود با نهادهای نظامی، امنیتی و قانونی آن این تجاوزات را انجام میدهند.
اما برخی از روشهای مورد استفاده برای تغییر واقعیت جمعیتی و جغرافیایی بهویژه هنگام استفاده از خشونت و ارعاب برای جلوگیری از دسترسی فلسطینیها به زمینهایشان و سپس تبدیل کنترل موقت به یک واقعیت دائمی، مشابه است.
طبق گزارش عربی۲۱، این مقایسه با توجه به تشدید خشونت شهرکنشینان در کرانه باختری، اهمیت بیشتری پیدا میکند. دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل بیش از ۱۸۰۰ حمله انجام شده توسط شهرکنشینان را در طول سال ۲۰۲۵ ثبت کرده است که منجر به زخمی شدن ۱۱۹۰ فلسطینی شده است که ۸۳۸ نفر از آنها توسط شهرکنشینان زخمی شدهاند. این حملات حدود ۲۸۰ تجمع فلسطینی را هدف قرار داده است که بهطور متوسط تقریبا پنج حمله در روز است که بالاترین میزان روزانه از زمان شروع ثبت چنین حملاتی در سال ۲۰۰۶ است.
دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل در گزارشی که در مارس ۲۰۲۶ منتشر شد، اظهار داشت که گسترش شهرکهای اسرائیلی و الحاق سریع بخشهای بزرگی از کرانه باختری بیش از ۳۶ هزار فلسطینی را …
