بررسی آخرین دادههای هواشناسی برای ۳ شهریور ۱۴۰۵ (۲۵ اوت ۲۰۲۶) نشان میدهد الگوی جوی ایران در روزهای پایانی تابستان همچنان دوگانه است؛ از یکسو شمالغرب و ارتفاعات البرز با افزایش ابر و رگبارهای پراکنده مواجهاند و از سوی دیگر بخش بزرگی از شرق، جنوبشرق و مرکز کشور درگیر بادهای شدید، گردوخاک و افت کیفیت هوا خواهد بود.
در مقیاس محلی، عامل اصلی بارش در شمال آذربایجان شرقی و غربی، اردبیل و البرز را باید در ناپایداری لایههای میانی جو، صعود هوا در مناطق کوهستانی و شکلگیری ابرهای همرفتی جستوجو کرد. در این شرایط، حتی بدون شکلگیری یک سامانه بارشی فراگیر، گرمایش سطح زمین و توپوگرافی کوهستان میتواند انرژی لازم برای رگبارهای کوتاهمدت و رعدوبرق را فراهم کند. مدلهای ECMWF نیز برای ایران در این بازه، امکان بارشهای پراکنده و محلی را نشان میدهند.
در جنوب و جنوبشرق، وضعیت متفاوت است. رطوبت دریای عمان، تنگه هرمز و خلیج فارس در کنار گرمایش شدید سطح زمین میتواند در ساعات بعدازظهر همرفت عمیق ایجاد کند؛ به همین دلیل ارتفاعات جنوبی سیستانوبلوچستان، کرمان، هرمزگان …
