۶۰ روز زمان مقرر میان ایران و آمریکا برای آتشبس به پایان رسیده است و نگاه اجمالی به نتایج این آتشبس برای طرف ایرانی حائز دستاوردهایی است:
۱- نحوه مدیریت جنگ و دیپلماسی طرف ایرانی در همین مدت، بنا به شواهد متعدد، تکرار چرخه جنگ، مذاکره و آتشبس از طرف آمریکاییها را متوقف کرده است. مرور صحبتهای دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در همین مدت کمتر دلالت بر یک برنامه مشخص مرتبط با ایران داشته است و بیشتر جنگ روانی، تبلیغات رسانهای برای افکار عمومی آمریکا و تهدیدهای توخالی جلوه کردهاند. رعایت نشدن مفاد تفاهمنامه ۱۴ بندی که ۲۸ خردادماه میان مسعود پزشکیان، رئیسجمهور ایران، و دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، امضا شد، از جمله آزاد نشدن بخشی از داراییهای ارزی بلوکهشده ایران در کشورهای دیگر، نقش اصلی در خروج زودهنگام ایران از این توافق داشت. مدیریت جنگ و دیپلماسی ایران بهوضوح تصمیم گرفته بود در قبال اجرا نشدن تعهدات آمریکا در تفاهمنامه، بازیگر فعال میدان باشد تا مدافع رو به عقب. همین رویکرد نیز ادامه نتایج بندهای بعد را سبب شد.
۲- ترامپ در خرداد و تیرماه بارها، در برخی اوقات شبانه، اعلام کرد ضربات سختی به ایران میزند و کار را تمام میکند. به فاصله کوتاهی، دروغ بودن این تهدیدها آشکار شدند و ترامپ هم تعلیق این جنگها را به گردن درخواست کذایی یا حداقل پرابهام کشورهای عربی انداخت. او پیشتر نشان داده بود برای پیشبرد فرآیند جنگ، مذاکره و آتشبس و تسلیم ایران در هر مرحله، نیاز به کشورهایی دارد تا بازی خود را با آنها پیش ببرد. از میان ۱۵ کشور همسایه ایران، رئیسجمهور آمریکا تلاش کرد با برخی از آنها خواستههایش را به ایران بقبولاند؛ شاید با این تصور که محظورات همسایگی، ایران را وادار به پیمودن بخشی از راهی میکند که در حالت معمول، ایران با آمریکا کنار نمیآمد.
۳- مدیریت جنگ و دیپلماسی ایران، شجاعانه، زودتر و بهموقع، سراغ خنثی کردن مینگذاریهای ترامپ و تاکتیکهای احتمالی او در این مهلت ۶۰ روزه رفت و با موفقیت توانست خالی بودن عقبه تهدیدهای ترامپ و پستهای متعدد او در شبکه اجتماعی ایکس و تروث سوشال …
