حمله به ابوالظهور را نمیتوان صرفا در چارچوب یک عملیات هوایی دید. آنچه در این پایگاه در جریان است، بخشی از رقابت بزرگتر بر سر آینده سوریه است؛ جایی که ترکیه بهدنبال تثبیت نفوذ خود است و اسرائیل تلاش میکند مانع شکلگیری یک آرایش نظامی جدید شود که آزادی عمل آن را محدود کند.
حمله هوایی رژیم صهیونیستی به پایگاه نظامی «ابوالظهور» در حومه ادلب، صرفا یک عملیات نظامی محدود نیست؛ این حمله را باید در چارچوب رقابت فزاینده اسرائیل و ترکیه بر سر آینده سوریه و همچنین تلاش تلآویو برای حفظ برتری امنیتی خود در این کشور تحلیل کرد.
پایگاه ابوالظهور که حدود ۷۰ کیلومتر با مرز ترکیه فاصله دارد، از سال ۲۰۱۳ دیگر کارکرد نظامی سابق خود بهعنوان فرودگاه را نداشته است. با این حال، موقعیت جغرافیایی آن در شمال غرب سوریه، نزدیکی به ترکیه و امکان استفاده مجدد از آن، این پایگاه را به نقطهای حساس در معادلات امنیتی منطقه تبدیل کرده است.
آنچه اهمیت این حمله را بیشتر میکند، ادعای بنیامین نتانیاهو درباره احتمال استقرار نیروهای ترکیه در این پایگاه است. نخستوزیر اسرائیل مدعی شده که تلآویو پیشتر به دمشق هشدار داده بود استقرار نیروهای ترکیه در ابوالظهور را تهدیدی علیه امنیت خود میداند.
از این منظر، هدف اسرائیل تنها جلوگیری از حضور نظامی ترکیه در یک پایگاه سوری نیست؛ بلکه تلآویو میخواهد نشان دهد که تغییر آرایش نظامی در سوریه، حتی اگر با مشارکت یک کشور عضو ناتو مانند ترکیه انجام شود، بدون در نظر گرفتن ملاحظات امنیتی اسرائیل امکانپذیر نیست.
ابوالظهور؛ نقطه تلاقی منافع اسرائیل و ترکیه
سوریه طی سالهای اخیر به عرصهای برای برخورد منافع بازیگران مختلف تبدیل شده است. در این میان، ترکیه تلاش دارد نفوذ خود را در شمال سوریه حفظ و تثبیت کند، در حالی که اسرائیل به دنبال ایجاد محدودیت برای حضور و نفوذ بازیگرانی است که آنها را تهدیدی علیه امنیت خود میداند.
در چنین شرایطی، استقرار احتمالی نیروهای ترکیه در ابوالظهور میتواند …
