روزنامه آمریکایی نیویورکتایمز در تحلیلی به قلم «ادوارد وونگ»، خبرنگار دیپلماتیک این روزنامه، به بررسی پیامدهای تمرکز دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا بر جنگ متجاوزانه علیه ایران و در نتیجه، رویگردانی از منطقه آسیا-اقیانوسیه پرداخته و هشدار داده است این وضعیت، متحدان واشنگتن در شرق آسیا را دچار تردیدهای جدی درباره تضمینهای امنیتی آمریکا کرده است.
رسانه آمریکایی این موضوع را برجسته ساخته که تبعات جنگ متجاوزانه ایالات متحده علیه ایران حتی شرق متحدان واشنگتن در شرق آسیا را نیز تحت تاثیر قرار داده و آنها را به تردید انداخته که آیا ایالات متحده در صورت وقوع جنگ، توانایی یا اراده دفاع از آنان را خواهد داشت یا خیر.
در ابتدای این تحلیل آمده است: «بدترین درگیری سالهای اخیر میان چین و فیلیپین در نقطهای بحرانی و دیرینه در دریای جنوبی چین رخ داد. فیلیپین برای دههها مدعی مالکیت بر صخرهای کوچک در آبهای مورد مناقشه بوده و با استقرار چرخشی نیروهای خود در یک کشتی بهجامانده از جنگ جهانی دوم که در آن منطقه به گل نشسته، حاکمیت خود را بر این قلمرو به رخ میکشد. رأی یک دادگاه بینالمللی در یک دهه پیش نیز ادعای فیلیپین را تأیید میکند.»
نیویورکتایمز در ادامه مینویسد: «اما در ماه گذشته، یک شناور گارد ساحلی چین شروع به گشتزنی در اطراف این کشتی - موسوم به "سیرا مادره" - کرد. این اقدام تازهترین مورد از رشتهای طولانی از رویاروییهای دو دولت در این حوزه دریایی مورد مناقشه معروف به "آبسنگ توماس دوم" بود. بنا بر اعلام مقامات فیلیپینی و آمریکایی، در مقطعی گارد ساحلی چین با استفاده از قایقهای کوچک به نیروهای فیلیپینی نزدیک شده و یکی از آنها را با باتوم چوبی مورد ضربوشتم قرار داد و جراحاتی از ناحیه سر به او وارد کرد. چین نیز فیلیپین را به تحریک این درگیری متهم کرد.»
در این گزارش آمده است: «هر چند سفیر آمریکا خشم خود را ابراز و اعلام کرد ایالات متحده در کنار فیلیپین، قدیمیترین متحد همپیمان خود در جنوب شرق آسیا، ایستاده است. با این حال، هیچکس انتظار ندارد چین به این زودی از فعالیتهای توسعهطلبانه خود در منطقه دست بردارد. همچنین تردیدها در میان کشورهای آسیایی درباره تمایل ایالات متحده به ایجاد بازدارندگی در برابر چین، با توجه به انحراف عظیم توجه و منابع به سمت جنگافروزی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، رو به افزایش است.»
نیویورکتایمز با اشاره به پیامدهای نظامی جنگافروزی علیه ایران میافزاید: «ایالات متحده با کمبود تسلیحات حیاتی از جمله رهگیرهای پدافند هوایی مواجه است. حملات موشکی و پهپادی ایران، نیروهای آمریکایی را مجبور به ترک پایگاههایی در غرب آسیا کرده و برخی از آنها را نابود ساخته است؛ امری که نشان میدهد ارتش چین - که بسیار قدرتمندتر از ایران است - در صورت بروز درگیری در آسیا چه تواناییهایی علیه ارتش آمریکا خواهد داشت.»
در ادامه این تحلیل اشاره میشود در اوایل ماه ژوئیه، چین آزمایش شلیک نادر یکی از قدرتمندترین موشکهای بالستیک قارهپیمای خود با قابلیت حمل کلاهک هستهای آزمایشی که از یک زیردریایی هستهای به سمت اقیانوس آرام پرتاب شد را انجام داد.
تحلیلگر نیویورک تایمز در ادامه تصریح میکند، به گفته برخی مقامات آگاه کنگره آمریکا، در حالی که چین قدرت خود را به نمایش میگذارد، وزارت امور خارجه دولت ترامپ بنا بر اعلام مقامات کنگره که در جریان این تصمیم قرار گرفتهاند، در حال بستن کنسولگریهایی در ژاپن و اندونزی است.
«گرگوری دبلیو میکس»، نماینده نیویورک و عضو ارشد دموکرات کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان آمریکا، دور دوم ریاستجمهوری ترامپ را «شکستی عظیم برای منافع ایالات متحده در منطقه آسیا» توصیف کرده و گفته است: «این راهبرد، اگر بتوان نامش را راهبرد گذاشت، هدیهای به چین است که اعتبار ایالات متحده را تضعیف کرده و به امنیت ملی ما آسیب میرساند.»
روزنامه آمریکایی در ادامه این گزارش مینویسد، منصوبان ترامپ اما میگویند دولت واشنگتن در حال واگذاری عرصه به چین در آسیا نیست.
البریج کالبی، معاون وزیر جنگ آمریکا در امور سیاستگذاری، در سخنرانی ۱۰ اوت خود در مانیل ادعا کرد هدف دولت ترامپ «حفظ وضعیت بازدارندگی از طریق انکار دسترسی در طول نخستین زنجیره جزایر» است؛ به این معنا که واشنگتن مایل است منابع نظامی خود را برای منصرف کردن چین از حمله به جزایری که شامل تایوان و جزایری در فیلیپین و ژاپن میشود، متعهد کند. اما کالبی همچنین متحدان کشورش را بازخواست کرد که باید بودجه نظامی بیشتری بپردازند و تلاش کنند ارتشهای خود را با ارتش ایالات متحده یکپارچه کنند. او در کنایهای آشکار از این متحدان خواست «بیهوده و عبث به دنبال کنار گذاشتن یا جایگزینی ما نباشند.»
در ادامه این گزارش با اشاره به ابعاد اقتصادی تنش میان واشنگتن و متحدان آسیایی آمده است: «جنگ تجاری جهانی ترامپ، که اهداف آن شامل کشورهای جنوب شرق آسیا نیز بوده است، به متحدان و شرکا نشان داده که ایالات متحده میتواند یک رقیب تجاری نیز باشد. دولت آمریکا سالهاست که فاقد چشمانداز اقتصادی برای جنوب شرق آسیا بوده است، زیرا سیاستمداران دموکرات و جمهوریخواه از پیمان تجاری حاشیه اقیانوس آرام که باراک اوباما، رئیس جمهور سابق پشتیبان آن بود، عقبنشینی کردهاند. این وضعیت، کشورهای جنوب شرق آسیا را به این فکر فرو برده که چه بلایی بر سر برنامه ایالات متحده برای حفظ حضورش به عنوان عاملی متوازنکننده در برابر چین آمده است؟»
نیویورکتایمز به نقل از «میرا راپ-هوپر»، که در دوران دولت بایدن در شورای امنیت ملی خدمت میکرد و اکنون از کارشناسان عضو مؤسسه بروکینگز است مینویسد: «در حالی که کشورهای جنوب شرق آسیا نمیخواهند در رقابت قدرتهای بزرگ میان ایالات متحده و چین گرفتار شوند، آنها همچنان میخواهند احساس کنند ایالات متحده وزنه متقابل معتبری در برابر جمهوری خلق چین است. بنابراین این تصور که ایالات متحده در حال دوری جستن از منطقه آنها است، تأثیر واقعی بر بسیاری از این شرکا گذاشته است.»
در بخش دیگری از این تحلیل آمده است: «در حالی که ترامپ از چین به عنوان یک رقیب اقتصادی سخن گفته، او پس از واکنش موفق چین در جریان جنگ تعرفهای سال گذشته، حالا آغوشش را به روی این ابرقدرت باز کرده است. ترامپ در جریان نشستی در پکن در ماه مه، تحسین خود را از شی جینپینگ، رئیس جمهور چین ابراز کرد و در حال آمادهسازی برای میزبانی از شی در یک دیدار رسمی در واشنگتن در اواخر سپتامبر است. اقدام ترامپ برای ایجاد آنچه "گروه دو" در روابط با پکن خوانده، تلاش فزاینده دوحزبی در واشنگتن طی دهه گذشته برای مقابله با چین و در نظر گرفتن آن به عنوان یک رقیب متخاصم را برهم زده است.»
این روزنامه در ادامه میافزاید: «همزمان با گسترش روابط دوستانه ترامپ و شی، برخی کشورهای آسیایی احساس میکنند کنار گذاشته شدهاند، اما در عین حال ترجیح میدهند در سمت دوستانه چین باقی بمانند. این مساله به ویژه زمانی صادق است که چین همچنان بزرگترین شریک تجاری بسیاری از این کشورهاست و ایالات متحده نیز در تلاش برای ارائه جایگزینهای اقتصادی نیست.»
«ریچارد حیدریان»، دانشمند علوم سیاسی فیلیپینی، تصریح میکند: «ما در موقعیت بسیار دشواری قرار داریم، چون میخواهیم حداکثر روابط را با هر دو طرف داشته باشیم. و برای کشورهایی مانند فیلیپین، این امر حتی غیرممکنتر است، زیرا آمریکا متحد نظامی ماست. ما در مواجهه با تهدید چین به آمریکا نیاز داریم، اما آمریکا در هر چیزی فراتر از جنبه نظامی، توجه چندانی به ما نمیکند.»
