محدودیتهای ایجادشده در مسیرهای دریایی، نقشه تجارت خارجی ایران را وارد مرحله تازهای کرده؛ مرحلهای که در آن ریل و جاده بیش از گذشته جای خود را در انتقال کالا باز کردهاند و چین، ترکیه، پاکستان و روسیه به حلقههای مهم شبکه جدید لجستیکی ایران تبدیل شدهاند.در این میان، مسیرهای ریلی و زمینی چین اهمیت ویژهای پیدا کردهاند. در حال حاضر دو مسیر برای انتقال کالا از چین به ایران در حال استفاده است؛ مسیر نخست از خورگوس در مرز چین آغاز میشود و پس از عبور از قزاقستان و ترکمنستان، از مرز اینچهبرون وارد ایران میشود. مسیر دوم نیز کالا را به بندر آکتائو در قزاقستان منتقل کرده و سپس از طریق دریای خزر به بنادر شمالی ایران میرساند.این مسیرها تا آن اندازه اهمیت پیدا کردهاند که آمریکا بامداد ۱۹ تیرماه، پل «آقتکهخان» در مسیر راهآهن اینچهبرون-گرمسار را هدف گرفتند؛ شاهراهی که بخشی از ترافیک قطارهای چین که به گزارش رسانههای خارجی، اخیرا سه برابر شده، را مدیریت میکند.در همان روز، پل دیگری در مسیر ریلی تهران–مشهد نیز هدف قرار گرفت؛ مسیری که به سرخس، مهمترین مرز ریلی ایران با آسیای مرکزی، متصل میشود و یکی از ظرفیتهای اصلی کشور برای توسعه تجارت ریلی با چین و کشورهای منطقه به شمار میرود. این مسیرها اگرچه از نظر هزینه با حمل دریایی قابل مقایسه نیستند، اما مزیت اصلی آنها سرعت و تنوعبخشی به شبکه تجارت خارجی ایران است.به گفته رئیس کمیسیون حملونقل و لجستیک اتاق تهران پیمان سنندجی، انتقال کالا از چین به ایران از مسیر ریلی، در صورت نبود اختلال، حدود سه تا چهار هفته زمان میبرد و در برخی برآوردها زمان حمل ریلی حدود ۱۵ تا ۲۰ روز اعلام شده است.به این ترتیب، تجارت ایران با چین دیگر الزاماً به یک مسیر دریایی وابسته نیست. کالا میتواند از شرق آسیا وارد شبکه ریلی اوراسیا شود و از مسیرهای شمالی به ایران برسد؛ ظرفیتی که در شرایط محدودیت دریایی، اهمیت راهبردی بیشتری پیدا کرده است.یکی از ظرفیتهای مهم این شبکه، امکان انتقال خودرو و کانتینر در مسیر زمینی چین است. حتی پیشنهاد شده این مسیر …
