در سالهای اخیر و در فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی، همزمان با اجرای احکام اعدام درباره برخی محکومان جرایم سنگین، از جمله محکومان به افساد فیالارض، محاربه و جرایمی که به قتل و سلب امنیت عمومی انجامیدهاند، اتفاقی در حال شکلگیری است: پیوند خوردن اجرای حکم اعدام با صدای اذان صبح.
در یک سوی این ماجرا، برخی مخالفان اعدام و فعالان کارزار «نه به اعدام» از شنیدن اذان صبح با تلخی یاد میکنند؛ چراکه آن را یادآور اجرای احکام اعدام و حتی «آوای عزا به وقت سپیدهدم از گلدستهها» میدانند. در سوی دیگر، موافقان اعدام و اجرای عدالت نیز گاه با لحنی هیجانی از «انتظار برای اذان صبح» به عنوان زمان اجرای حکم فلان محکوم سخن میگویند. فارغ از این دوگانه و جدال رسانهای، یک پرسش جدیتر وجود دارد: آیا اساساً ضرورتی دارد که اجرای حکم اعدام با لحظه اذان صبح همزمان شود؟
این پرسش، نه به معنای دفاع از مجرم است و نه مخالفت با اصل مجازات اعدام. …
