آمریکا در پی ناکامی در میدان جنگ، محاصره دریایی را از ساعت ۲۳ و ۳۰ دقیقه ۲۳ تیرماه بار دیگر آغاز کرد. ایران و آمریکا پس دو دور جنگ و چند دور مذاکره غیرمستقیم، به یک یادداشت تفاهم برای کاهش تنشها و پیشبرد مسیر دیپلماسی دست یافتند اما این تفاهم هیچگاه به مرحله اجرا نرسید و واشنگتن رویکردی متناقض میان مذاکره و فشار اتخاذ کرده است.
ترامپ بارها ادعای پیروزی در این جنگ بی دلیل و حتی «باز بودن» تنگه هرمز را کرده است در حالیکه ایران، کنترل این آبراه حیاتی را برای دفاع استراتژیک از خود در اختیار دارد. شبکه خبری سیانان نیز روز دوشنبه گزارش داد که دادههای مربوط به تردد کشتیها ادعاهای ترامپ را تایید نمیکند.
ایران و عمان هنوز به توافقی برای بازگشایی این آبراه حیاتی دست نیافتهاند. در حال حاضر، سردرگمی به یکی از مهمترین ضعفهای سیاست خارجی دولت ترامپ در قبال ایران تبدیل شده است و در برخی از رسانه ها نیز نبود یک «هدف راهبردی ثابت» به عنوان یکی از محورهای همین سردرگمی مطرح شده است.
رفتارهای متناقض ترامپ گویای این است که او بیشتر به دنبال روایت سازی پیرامون پیروزی ادعایی خود در جنگ بی دلیل علیه ایران است؛ سیاستی که عملا به تعمیق بیاعتمادی تهران و شانه خالی کردن مکرر واشنگتن از وفای به عهد در توافق های امضا شده به دست رئیس جمهور این کشور منتهی شده است.
تلاش های واشنگتن برای القای تضعیف ایران در حوزههای اقتصادی و حتی نظامی و سپس ایجاد امیدواری به منظور وادار کردن تهران به پذیرش توافقی از موضع غیر برابر است؛ محاسبهای که مقامات ایرانی بارها آن را رد کردهاند.
