همزمان با طوفان رسانهای در سرزمینهای اشغالی در انتقاد از شکست طرح به اصطلاح «سرنگونی ایران در جریان عملیات موسوم به غرش شیر» برکناریها در رژیم صهیونیستی به سرعت تیتر اخبار و پلتفرمهای رسانههای اجتماعی شد و بخش قابل توجهی از بحثها و تحلیلهای تلویزیونی و روزنامههای اصلی عبری زبان را به خود اختصاص داد.
اهمیت اخراجها تنها به جایگاه این ۲ مسوول مربوط نبوده بلکه به زمانبندی و افشاگریها از ابعاد پیامدهای داخلی عملیات ایران مرتبط بود. در حقیقت اکنون گفتمان سیاسی در اراضی اشغالی آشکارا درباره شکست بزرگی است که این رژیم در برابر ایران متحمل شده و اختلافنظر اصلی بر سر این است که چه کسی مسوول این شکست است، آیا موساد در برنامهریزی و ارزیابی شکست خورده و تصویری غیرواقعی از امکان تغییر حاکمیت در ایران ارائه داده یا مسوولیت آن متوجه سران سیاسی است که این طرح را در پیش گرفتند و قبل از مواجهه با محدودیتهای آمادگی آمریکا، رویکرد دونالد ترامپ، رئیس جمهور این کشور درباره جنگ و مقاومت و پایداری مردم ایران، آن را پیش بردند؟
اخراجها طبق اصل «موفقیتها برای من، شکستها برای دیگران»
با این حال نمونهای از واکنش صهیونیستهای ساکن اراضی اشغالی به وضوح نشان میدهد که این برکناریها نتوانسته مسوولیت را به موساد محدود کند بلکه باعث طرح اتهامهایی علیه نتانیاهو و تلاش برای تحمیل مسوولیت سیاسی نتیجه آن به او شده است.
یکی از صهیونیستهای ساکن اراضی اشغالی آنچه اتفاق افتاده را در مقایسه با بحرانهای امنیتی قبلی، استثنایی توصیف کرد و گفت: چرا این ۲ مقام ارشد دقیقا زمانی که نتانیاهو به این نتیجه رسید که پس از شکست در ایران به یک قربانی نیاز دارد، برکنار شدند؟
سایر شهرکنشینها نیز این اخراجها را در راستای اصل «موفقیتها برای من، شکستها برای دیگران» یا تلاشی برای دور کردن مسوولیت از سطح تصمیمگیران و انتقال آن به سطح مسوولان اجرایی توصیف کردند.
همچنین برخی دیگر از آنها این اتهام را به طور مستقیمتری مطرح کردند و گفتند که این …
