آیا واشنگتن در حال ساختن جهانی جدید است یا صرفاً نظم قدیمی را ویران میکند؟ این پرسشی است که اکنون ذهن رهبران کشورها، نهادهای چندجانبه و مراکز برنامهریزی راهبردی از بروکسل تا پکن را به خود مشغول کرده است. طی هشت دهه، نظام بینالملل بر نوعی توافق نانوشته اما کارآمد استوار بود؛ ایالات متحده از نظم مبتنی بر قواعد حمایت میکرد و در مقابل، از مشروعیت و جایگاه رهبری برخوردار میشد.
اما اکنون این توافق پایان یافته است. آنچه جایگزین آن شده نظم تازهای نیست؛ بلکه نوعی خلأ و بینظمی است که به نظر میرسد آگاهانه به ابزار سیاست تبدیل شده است. تحولات ۱۸ ماه گذشته، از خروج آمریکا از دهها نهاد بینالمللی تا جنگ علیه ایران، نشان میدهد که آشوب دیگر صرفاً پیامد ناخواسته قدرت آمریکا نیست، بلکه خود به بخشی از دکترین آن تبدیل شده است.
ریاستجمهوری با «گوی تخریب» …
