به گزارش شهر بورس، حسین خواجه امیری که عموم مخاطبان او را با نام هنری «ایرج» میشناسند، خواننده پیشکسوت موسیقی دستگاهی ایران، طی دههها فعالیت موفق به خلق بیش از ۲ هزار آواز، تصنیف و ترانه شد. او که در طول حیات هنری خود الگویی برای بسیاری از آواخوانان پس از خود بود، در مرداد سال ۱۴۰۵ و در سن ۹۴ سالگی پس از تحمل یک دوره بیماری دار فانی را وداع گفت و جامعه هنری ایران را در سوق فرو برد. در این گزارش به بیوگرافی ایرج خواجه امیری و سوابق هنری این هنرمند فقید میپردازیم.بیوگرافی ایرج خواجه امیری
حسین خواجه امیری در ۱۱ دی ۱۳۱۱ در شهر خالدآباد از توابع شهرستان نطنز در استان اصفهان در خانوادهای هنردوست دیده به جهان گشود. ریشه استعداد هنری او به خاندانش بازمیگشت؛ پدربزرگ وی ملا میرزا از خوانندگان شناختهشده و نامدار دوران ناصرالدینشاه قاجار بود و پدرش، نعمتالله خواجه امیری، از صدای خوش بهره داشت و به ردیفهای آوازی مسلط بود. ایرج از سن هفت سالگی نخستین آموزشهای آوازی را نزد پدر گذراند و سپس برای فراگیری بیشتر ردیفها و دستگاهها، در مراسمهای تعزیهخوانی شرکت کرد.
او پس از اتمام دوران تحصیلات ابتدایی راهی تهران شد. ایرج در سال ۱۳۲۶ به مکتب استاد ابوالحسن صبا راه یافت و دو سال پیاپی تحت آموزشهای تخصصی این استاد برجسته موسیقی قرار گرفت. صبا که متوجه گستره صوتی ویژه و استعداد درخشان وی شده بود، او را به رادیو ایران معرفی کرد تا فعالیت حرفهای خود را در ارکستر ابراهیم خان منصوری آغاز کند.
ایرج در ادامه مسیر زندگی شغلی و تحصیلات خود، وارد دانشکده افسری شد و به عنوان افسر ارتش به استخدام درآمد. به دلیل قوانین و محدودیتهای نظامی وقت برای فعالیتهای هنری با اسم واقعی، او نام مستعار «ایرج» (که نام برادرش بود) را برای اجراهای خود برگزید. وی شبهای جمعه در برنامه ارتش به همراه ارکستر محمد بهارلو به اجرای برنامه میپرداخت و در نهایت پس از سالها خدمت، با درجه سرهنگی از ارتش بازنشسته شد تا تمام وقت به هنر موسیقی بپردازد.سوابق ایرج خواجه امیری
سوابق کاری و کارنامه هنری ایرج خواجه امیری بسیار پربار و دارای بخشهای گوناگونی است که او را به چهرهای متمایز در تاریخ موسیقی ایران تبدیل کرده است. ورود او به برنامه تخصصی «گلها» به مدیریت داوود پیرنیا در سال ۱۳۳۶ …
