به گزارش ایران اکونومیست؛ مستندهای «گریز از مرکز» (فریده صارمی) و «اوسیا» (علیرضا دهقان) با نقد سیاستگذاریهای دولتی به بحرانهایی اشاره میکنند که زندگی ایرانیان را درگیر کرده است. فریده صارمی در مستند «گریز از مرکز» در قالب یک مستند گزارشی و تحلیلی یکی از پروندههای مهم و اساسی دوران ریاست جمهوری محمود احمدینژاد را ثبت کرده است. در دوران ریاست بقایی بر سازمان میراث فرهنگی، دولت ایده خروج سازمان ها از تهران را مطرح کرد و حمید بقایی نخستین رئیس سازمانی بود که این مصوبه را لازم الاجرا دانست. «گریز از مرکز» شرح این تصمیم نابخردانه، کوچ اجباری کارمندان تهرانی به شیراز و اصفهان و ثبت بیحاصلی این سفر و بازگشت دوباره سازمان میراث فرهنگی به تهران است. فریده صارمی مانند یک خبرنگار زبده، یک کارشناس دلسوز، مراحل این بحران که زندگی بیش از 100 کارمند و خانوادههایشان را تحت تاثیر قرار داد، بررسی کرده است، از صداها، تصاویر و مکالمات بقایی با کارمندان استفاده کرده و فیلمی ساخته که هم جذاب و مخاطب پسند است، هم انتقادی، «گریز از مرکز» با اشاره به جزئیات و اسناد قانونی، عملکرد دولت احمدینژاد در این رخداد را زیر سوال میبرد و تصمیمهای یک شبه و بدون کارشناسی را نقد میکند.
«گریز از مرکز» سندی از یک دوره سیاسی و اجتماعی مهم در ایران معاصر است، حالا و پس از گذشت بیش از یک دهه از آن روزها، عجز کارمندان از جدایی ناخواسته از خانواده، گریه زنان در جلسه با مدیران سازمان و استیصال خانمی که مقابل دوربین نشسته درک میشود. صارمی در کنار روایت این پرونده که هرگز به آن رسیدگی قانونی نشد، به زندگی مهاجرانی پرداخته که خودخواسته فضای شهر را ترک کرده و به شهرستان مهاجرت کردهاند، فیلم علاوه بر ترویج مهاجرت آگاهانه و انتخاب درست زندگی در طبیعت به جای دفن شدن در شهر دودزده تهران، تماشاگر را متوجه این نکته میکند که برخی تصمیم گیریها از جانب دولت، چقدر خام، …
