در نیمه نخست سال ۲۰۲۶، فضای امنیت سایبری حوزه رمزارزها دوباره زیر ذرهبین رفت. بررسی یک شرکت پژوهشی نشان میدهد از ژانویه تا ژوئن، ۱۳۵ مورد حمله و سوءاستفاده امنیتی ثبت شده که در مجموع نزدیک به ۹۳۹ میلیون و ۸۶۰ هزار دلار زیان به جا گذاشته است. بر این اساس، میانگین خسارت هر رخداد به حدود ۶ میلیون و ۹۶۰ هزار دلار میرسد. نکته نگرانکننده در این گزارش، سهم بالای داراییهای بهسرقترفته از پروژههایی است که ممیزی امنیتی داشتهاند؛ با این حال، ۹۴.۴ درصد از اموال هکشده از مسیرهایی خارج از محدوده بررسی حسابرسان خارج شد. همین موضوع نشان میدهد که صرف داشتن گواهی یا بررسی امنیتی، لزوماً به معنای مصونیت نیست. بخش بزرگی از زیانهای ثبتشده در این بازه، به دو رخداد سنگین برمیگردد. نخست، در آوریل، پروتکل «کلپ دائو» و توکن «آراسئیتیاچ» پس از نفوذ مهاجمان به تنها سامانه تأیید پیامهای میانزنجیرهای «لیرزیرو»، با ۲۹۲ میلیون دلار ضرر روبهرو شدند. ایراد اصلی در این ماجرا، وابستگی کامل به یک نقطه تأیید و نبود سازوکار جایگزین بود. حدود دو هفته پیش از آن هم سکوی معاملات دائمی «دریفت» روی شبکه سولانا، ۲۸۵ میلیون دلار از دست داد. این دو حمله در مجموع ۵۷۷ میلیون دلار خسارت ایجاد کردند؛ رقمی که حدود ۶۱ درصد کل داراییهای سرقتشده در نیمه اول ۲۰۲۶ را تشکیل میدهد. به این ترتیب، مسئله اصلی بیشتر از آنکه یک نقص ساده در کد باشد، به درز کلیدهای امنیتی و فروپاشی اعتماد مربوط میشود. نمونههای دیگر هم همین الگو را تکرار میکنند. «استپ فایننس» با ۴۰ میلیون دلار زیان، «هیومنیتی پروتکل» با ۳۲ میلیون دلار و استیبلکوین USR متعلق به «ریزالو» با ۲۴.۵ میلیون دلار، همگی از مسیر سرقت کلیدهای خصوصی یا سوءاستفاده از زیرساختهای امضای دیجیتال ضربه خوردند. یعنی آسیبپذیری اصلی، بیشتر متوجه مدیریت دسترسی و کنترلهای …
