البته — در ادامه، همان خبر را با نثری تازه و روان بازنویسی کردهام و نام منبع هم حذف شده است: --- سالهایی نهچندان دور، صفهای خرید شیر جلوی مغازهها دیدنی بود؛ روزهایی که خانوادهها بهدلیل قیمت مناسبتر لبنیات، راحتتر آن را در سبد خریدشان میگذاشتند. حالا اما اوضاع برعکس شده است؛ قفسههای فروشگاهها پر از شیر و فرآوردههای لبنی است، اما مشتری کمتر پیدا میشود. این وضعیت نه از رونق تولید و اشباع بازار، بلکه بیشتر از کمجان شدن قدرت خرید مردم خبر میدهد. لبنیات از مهمترین منابع کلسیم و پروتئین به شمار میرود، اما وقتی قیمت یک دبه ماست به حدود ۲۵۰ هزار تومان و شیر به ۸۴ هزار تومان میرسد، طبیعی است که مصرف آن هم پایین بیاید. در شرایطی که سرانه مصرف لبنیات در ایران پیشتر هم حدود یکسوم میانگین جهانی بود، افزایش قیمتها این فاصله را بیشتر کرده است. از سوی دیگر، صرفهجویی دولت در یارانههای تولید، اگرچه در ظاهر بار مالی را کم میکند، اما ممکن است در سالهای آینده هزینههای سنگینتری را در حوزه درمان به کشور تحمیل کند؛ هزینههایی که ناشی از کاهش مصرف لبنیات و بالا رفتن بیماریهای مرتبط خواهد بود. علی احسان ظفری، مدیرعامل اتحادیه تعاونیهای لبنی، در توضیح وضعیت بازار میگوید: «در حال حاضر عرضه لبنیات بالاست، اما تقاضا بهشدت کاهش یافته است.» او با اشاره به گرانیهای پیاپی لبنیات افزود که بالا رفتن مداوم قیمتها و کاهش توان خرید مردم، مصرف را بهشدت پایین آورده است. به گفته او، صنعت لبنیات همچنان ظرفیت تولید بالایی دارد و این ظرفیت نیز تقریباً بهطور کامل فعال است. ظفری همچنین توضیح داد که بسیاری از واحدهای کوچک و متوسط تولید لبنیات از چرخه فعالیت خارج شدهاند، اما با این حال هنوز حجم تولید از نیاز واقعی بازار بیشتر است. او یادآور شد که مشکل اصلی، کم شدن مصرف است نه کمبود تولید. به گفته او، سرانه مصرف سالانه لبنیات در کشور …
