به گزارش ایران اکونومیست، محمدمهدی فرقانی ـ استاد باسابقه ارتباطات ـ بر این باور است که «در ایران، نگاه به روزنامهنگاری یا تبلیغاتی است و یا امنیتی»؛ او بر لزوم «شکل دادن ساختار حرفهای روزنامهنگاری در کشور» تاکید کرد. فریدون صدیقی هم خواستار آن شد دستکم در یک روز که به نام خبرنگار است، به اندازه ۵ درصد به خبرنگارها اجازه دهند آزاد بنویسند. نشست بررسی دلایل بیاعتمادی مردم به رسانهها، صبح امروز دوشنبه ـ ۱۹ مرداد ماه ـ با حضور محمدمهدی فرقانی (استاد باسابقه ارتباطات و روزنامهنگاری)، فریدون صدیقی (استاد روزنامهنگاری) و جلال خوشچهره (روزنامهنگار و تحلیلگر حوزه رسانه) و اکبر منتجبی (مدیرکل دفتر توسعه آموزش رسانه) برگزار شد.
در این نشست به آسیب شناسی اعتماد از دست رفته مردم به مطبوعات پرداخته شد و سخنرانان در کنار بیان تجربهها، علت و چرایی این بیاعتمادی را بیان کردند.
در توضیح این نشست آمده است: «شکاف میان آنچه روزنامهنگاران می گویند و می نویسند و آنچه مردم باور میکنند، هر روز عمیقتر میشود. این بحران اعتماد پایههای گفتوگوی عمومی را سست کرده است. برای درک ریشههای این مساله و یافتن راه حل، به بررسی این موضوع می پردازیم.»
روزنامهنگاری؛ دشوارترین کار در شرایط امروز
دکتر محمدمهدی فرقانی در پاسخ به فرضیه بیاعتمادی مردم به رسانهها در سطح جهانی گفت: «سختترین کار در امروز، روزنامهنگاری است؛ به این جهت که از یک طرف با توقعات روزافزون مخاطب روبهروست و مردم حق دارند که حقیقت را بدانند و آگاهی و هوشیاری اجتماعی به دست بیاورند. نهتنها اطلاعات اولیه، بلکه آگاه شدن از رأی و نظرات متفاوت نیز حق مردم است.
وی ادامه داد: در دنیای امروز و با توجه به مشکلات معیشتی و...، بهعنوان خبرنگار، یا باید میرزا بنویس باشی یا در جستوجوی حقیقت که در این صورت با مشکلات و موانعی روبهرو خواهی شد.»
بحران بیاعتمادی؛ مسئلهای ۲۰۰ ساله در ایران
فرقانی درباره بحران بیاعتمادی در ایران گفت: «بحث بحران بیاعتمادی، بحث امروز و دیروز ایران نیست و مسئلهای ۲۰۰ ساله است. در کشور ما این وضعیت بغرنجتر و پیچیدهتر است. اعتماد یکی از مهمترین و اصلیترین مؤلفههای سرمایه اجتماعی است. در جامعه ما سرمایه اجتماعی همیشه پایین …
