به گزارش ایران اکونومیست؛ انعقاد توافق در زمانی صورت میگیرد که احیای توافق ابراهیم حداقل در شرایط کنونی امکانپذیر نیست و تنشهایی بین ترکیه و حتی پاکستان با اسراییل در منطقه نمایان شده، لذا از این جهت این توافق میتواند به نوعی تلاشهای امریکا برای ایجاد ساختار امنیتی با محوریت اسراییل در منطقه را حداقل در کوتاهمدت به کما برد، اما نباید بسیار خوشبینانه با این موضوع برخورد کرد، چراکه اسراییل متحد استراتژیک امریکا در منطقه است و اعضای پیمان امریکا هم متحدین و دوستان امریکا در منطقه، پس نباید انتظار معجزه از توافق مکه داشت .تنها نکته مثبت آن حداقل ناکامی پیمان صلح ابراهیم در کوتاهمدت است. اعتمادآنلاین |
«بایدها و نبایدهای یک توافق» عنوان یادداشت روزنامه اعتماد به قلم حسین مسعودنیا است که در آن آمده؛ مسوولان سه کشور عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان به میزبانی عربستان و در شهر مکه یک پیمان دفاعی مشترک امضا و اعلام کردند که از این پس حمله به پایتخت هر یک از کشورها عضو توافق حمله به سه کشور تلقی شده و با واکنش اعضا مواجه خواهد شد. پس از امضای توافق اعضا اعلام کردند که از پیوستن دیگر کشورهای اسلامی در منطقه ازجمله جمهوری اسلامی ایران به توافقنامه استقبال میکنند. اگرچه گزارشهایی مبنی بر دعوت از ایران برای پیوستن به این پیمان منتشر شد، اما منابع رسمی هنوز به صورت قطعی خبر را تایید نکردهاند. جمهوری اسلامی ایران در قبال انتشار خبر امضای توافق واکنش مثبت نشان داد و از امضای آن به صورت ضمنی استقبال کرد .اما در هر موضعی نسبت به انعقاد این توافق و پیوستن یا کنارهگیری از آن در صورت امکان باید نکات ذیل مورد توجه کارگزاران و مسوولان سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران قرار گیرد: ۱-امضای چنین توافقی برای ساختار امنیتی منطقه بیانگر این مهم است که منطقه خلیجفارس اگرچه به لحاظ جغرافیایی ویژگیهای یک منطقه را دارد، اما به دلایل مختلف تاکنون کشورهای حاضر در منطقه خود نتوانستهاند یک الگوی بومی برای امنیت منطقه براساس خوداتکایی تشکیل دهند و همیشه ساختار امنیتی منطقه از طریق بازیگران خارجی تعیین شده و توافق فعلی نیز از این قاعده مستثنی نیست.
۲- واقعیت این است که جنگ تحمیلی دوم و سوم امریکا و اسراییل علیه ایران همراه با پیامدهای آن بهویژه ناتوانی امریکا در …
