به گزارش ایران اکونومیست؛ در حالی که جنگها همچنان در خاورمیانه و اوکراین ادامه دارند و بیثباتی سیاسی در نقاط مختلف جهان افزایش یافته است، هنرمندان حاضر در جشنوارههای سینمایی بیش از گذشته در میان میدانهای مین سیاسی حرکت میکنند؛ حاشیههایی که از جشنواره برلین آغاز شد، در جشنواره کن به بحثهای ایدئولوژیک و جدال بر سر هوش مصنوعی رسید و اکنون با آغاز جشنواره ونیز، احتمال میرود بار دیگر سیاست و سینما در برابر یکدیگر قرار بگیرند. در هفتادوششمین دوره جشنواره فیلم برلین در ماه فوریه، ویم وندرس، رئیس هیئت داوران، پس از آنکه در جریان پاسخگویی به پرسشهای خبرنگاران درباره اسرائیل و فلسطین گفت کارگردانان سینما باید «از سیاست دور بمانند»، با انتقادهای گستردهای روبهرو شد.
واکنشها به اظهارات وندرس بسیار شدید بود. آرونداتی روی، نویسنده، از جمله افرادی بود که در اعتراض به این اظهارات از حضور در جشنواره انصراف داد. تریشیا تاتل، مدیر هنری جشنواره برلین، نیز مجبور شد درباره موج رسانهای شکلگرفته که میتوانست جشنواره را تحتالشعاع قرار دهد، بیانیهای رسمی صادر کند. اعتراض به نفوذ سیاسی در جشنواره کن
در جشنواره کن نیز هزاران نفر از فعالان حرفهای سینما، از جمله خاویر باردم و مارک رافلو، بازیگران و کن لوچ، کارگردان، طوماری را امضا کردند که در آن از افزایش نفوذ ایدئولوژیک وینسنت بولوره، میلیاردر راستگرا و سهامدار اصلی شرکت بزرگ تلویزیون پولی کانال پلاس و بزرگترین سرمایهگذار سینمای فرانسه، انتقاد شده بود.
حتی تماشاگران جشنواره، هنگام نمایش نشان تجاری کانال پلاس و استودیوکانال در عنوانبندی فیلمهایی که این شرکتها در تأمین مالی آنها نقش داشتند، آنها را هو کردند.
پس از آن، گفتمان سیاسی در جشنواره کن به بحثی داغ درباره استفاده از هوش مصنوعی در سینما تغییر مسیر داد.
دمی مور، یکی از اعضای هیئت داوران، از صنعت سینما خواست راههایی برای همکاری با هوش مصنوعی و در عین حال محافظت از خود در برابر آن پیدا کند.
او گفت: «هوش مصنوعی اینجاست و مبارزه با آن به معنای مبارزه با چیزی است که نبرد با آن را خواهیم باخت.»
اظهارات مور موج گستردهای از واکنشها را در فضای مجازی به دنبال داشت. …
