به گزارش ایران اکونومیست؛ ورزشهای سبک ممکن است برای تقویت استخوانها کافی نباشند.به نظر میرسد ورزشهای پُرتحرک و پُرشدت بیشترین تحریک را برای رشد استخوان ایجاد میکنند. پیادهروی، ورزشهای هوازی و تمرینات قدرتی تأثیر چندانی بر شاخصهای سلامت استخوان نشان ندادند. ورزشهای سبک ممکن است برای تقویت استخوانها کافی نباشند.به نظر میرسد ورزشهای پُرتحرک و پُرشدت بیشترین تحریک را برای رشد استخوان ایجاد میکنند. پیادهروی، ورزشهای هوازی و تمرینات قدرتی تأثیر چندانی بر شاخصهای سلامت استخوان نشان ندادند. یک بررسی جدید از شواهد علمی نشان میدهد که ورزشهای سبک ممکن است بهتنهایی برای داشتن استخوانهایی قوی کافی نباشند. پژوهشگران اخیراً در مجله Sports Medicine - Open گزارش دادند افرادی که ورزشهای پُرشِدت انجام میدهند، ظاهراً بیشترین میزان تحریک رشد استخوان را تجربه میکنند.
ورزشهایی مانند فوتبال و هندبال با افزایش حدود ۴۵ درصدی سطح برخی مواد موجود در خون مرتبط بودند؛ موادی که با تشکیل استخوان جدید ارتباط دارند.
در مقابل، پژوهشگران فواید کمتری را در فعالیتهای کمشدتتری مشاهده کردند که پیشتر تصور میشد به رشد استخوان کمک میکنند؛ از جمله پیادهروی، استپ ایروبیک و تمرینات قدرتی.
دکتر ویکتوریا بارنا، پژوهشگر اصلی مطالعه و دانشجوی دکترا در دانشگاه سملوایس بوداپست در مجارستان، گفت:
«شگفتانگیزترین یافته این بود که تمرینات مقاومتی تأثیر قابلتوجهی بر شاخصهای متابولیسم استخوان نداشتند؛ با وجود اینکه چندین دستورالعمل تخصصی، این نوع ورزش را برای حفظ سلامت استخوان توصیه میکنند.»
بارنا در یک بیانیه خبری افزود:
«به همین ترتیب، ورزشهای استقامتی با شدت کم یا متوسط، مانند پیادهروی یا آهسته دویدن، نیز تأثیر معناداری در بلندمدت نشان ندادند.»
پژوهش چگونه انجام شد؟
برای انجام این مطالعه، پژوهشگران نتایج ۲۴ مطالعه قبلی را که در مجموع بیش از ۱۲۰۰ فرد سالم را شامل میشد، بررسی کردند.
آنها بهجای اندازهگیری مستقیم تراکم استخوان، مواد شیمیایی موجود در خون را بررسی کردند که نشان میدهند آیا بدن در حال ساخت استخوان جدید است یا خیر.
به گفته پژوهشگران، این شاخصهای خونی میتوانند تأثیر ورزش را تنها طی چند هفته نشان دهند و بنابراین خیلی زودتر از اندازهگیری تراکم استخوان، اطلاعاتی درباره واکنش بدن ارائه میکنند.
دکتر پیتر فردیناندی، پژوهشگر ارشد مطالعه و معاون علمی و نوآوری دانشگاه سملوایس، گفت:
«ویژگی منحصربهفرد مطالعه ما این است که فقط نوع ورزش را بررسی نکردیم؛ یعنی اینکه ورزش استقامتی، مقاومتی یا ترکیبی باشد. بلکه شدت، دفعات و مدت ورزش را نیز در نظر گرفتیم.»
او افزود:
«هدف ما این بود که مشخص کنیم کدام انواع ورزش بیشترین تأثیر را بر تحریک متابولیسم استخوان دارند و کدام فعالیتها از این نظر ممکن است فواید کمتری داشته باشند.»
چه نوع ورزشهایی بیشترین تأثیر را داشتند؟
نتایج نشان داد موادی که به تقویت استخوانسازی کمک میکنند، بیش از همه در اثر فعالیتهایی تحریک میشوند که شامل حرکات انفجاری، تغییر جهتهای سریع و چرخشهای ناگهانی هستند.
بنابراین، ورزشهایی مانند فوتبال و هندبال که چنین حرکاتی در آنها زیاد است، ظاهراً میتوانند محرک قویتری برای استخوانها باشند.
البته پژوهشگران تأکید کردند که این یافته به این معنا نیست که پیادهروی یا ورزشهای کمشدت هیچ فایدهای برای سلامتی ندارند؛ بلکه فقط نشان میدهد این فعالیتها بهتنهایی بهترین گزینه برای تحریک رشد و متابولیسم استخوان نیستند.
نورا سیدو، پژوهشگر این مطالعه و متخصص بالینی در دانشگاه سملوایس، گفت:
«یافتههای ما نشان میدهد که ورزش کمشدت بهتنهایی برای تحریک متابولیسم استخوان کافی نیست.»
او افزود:
«ورزش پُرشِدت ممکن است تغییرات مفیدی را در مراحل اولیه تشکیل استخوان ایجاد کند و بهطور بالقوه به کاهش سرعت تحلیل استخوان و حفظ سلامت استخوانها در دوران سالمندی کمک کند.»
یک نکته مهم
پژوهشگران توصیه میکنند پیش از شروع هر برنامه ورزشی جدید، بهخصوص اگر فرد مشکلات قلبی یا پوکی استخوان دارد، با پزشک خود مشورت کند.
خلاصه ساده
این بررسی نشان میدهد که برای تحریک استخوانسازی، شدت و نوع حرکت ورزش اهمیت زیادی دارد. ورزشهایی مانند فوتبال و هندبال که شامل پرش، حرکات انفجاری و تغییر جهت سریع هستند، ظاهراً اثر بیشتری بر شاخصهای تشکیل استخوان دارند. در مقابل، پیادهروی، ورزشهای سبک و حتی تمرینات قدرتی در مطالعات بررسیشده اثر قابلتوجهی بر این شاخصها نشان ندادند.
البته این به معنی بیفایده بودن پیادهروی یا تمرینات قدرتی نیست؛ این ورزشها همچنان فواید مهم دیگری برای سلامت دارند. نکته اصلی این است که برای تقویت مستقیم متابولیسم استخوان، ورزشهای پُرشِدت ممکن است محرک قویتری باشند
